ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร มาจากไหน คิดต่างอย่างไรผมเชื่อว่าเมื่อวานนี้วันที่12สิงหาคม2551 เป็นวันที่ทุกคนร่วมมือร่วมใจกันทำในสิ่งๆเดียวกันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา มันเป็นภาพที่ดีที่สุดเท่าที่มีมาเลยครับ

จำได้แม่นเลย...เมื่อตอนอยู่ป.3
ครูสอนวิชาสังคมโหดมากๆ (เป็นที่ขึ้นชื่อของหมู่บ้านเลยเชียว)
จะว่าไป..ครูแกต้องการให้ลูกศิษย์ได้ดิบได้ดี อันนั้นก็ใช่
แต่วิธีของแก โหดเหลือเกิน
ขอบคุณเว็บhttp://blog.hunsa.com/i

พ่อชมแม่ให้ฉันกับน้องฟังอยู่เสมอๆ เลย
ว่าไม่มีใครไว้ผมทรงฟาร่าได้เสวยเหมือนแม่
(ผมม้าปัดด้านข้าง ดัดปลายเป็นลอนนิดๆ ยาวประบ่า )
ขอบคุณเว็บhttp://blog.hunsa.com/

เวลาแม่ไปตลาด ขอใช้คำว่าลืมโลก หรือ หายห่วงได้เลย
แม่จะออกไปตลาดตั้งแต่ตอนสายๆ แล้วกลับมาตอนบ่าย
ประมาณว่าก่อนลูกเลิกเรียน แล้วทำกับข้าวทันน่ะ

ขอบคุณเว็บhttp://blog.hunsa.com/i

โรงเรียนกับบ้านของฉัน อยู่ไกลกันมาก
คือ ใช้รั้วเดียวกับโรงเรียนนั่นแหละ แต่มันต้องเดินอ้อมเป็นกิโล
ตามประสาเด็กเลยบอกว่าไกล

ขอบคุณเว็บhttp://blog.hunsa.com/

“โมเมมาเกิด” เป็นคำที่แม่ชอบหยอกฉันตั้งแต่เด็ก ในเวลาฉันที่ซน
และขืนถ้าฉันยังไม่ยอมหยุดพฤติกรรมอันชวนปวดหัวเช่นนั้น
แม่จะยื่นคำขาดทันที....
ขอบคุณเว็บhttp://blog.hunsa.com/

แม่คำนี้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ในใจลูกทุกคน จนยากที่จะเปรียบเทียบได้กับทุกสรรพสิ่งในโลก ดังคำขวัญที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานไว้ว่า “แม่เป็นพระอรหันต์ของลูก คนที่เที่ยววิ่งหาพระเพื่อกราบไหว้พระอรหันต์ อย่าลืมว่ามีพระอรหันต์อยู่กับตัวแล้ว ควรปฏิบัติต่อแม่อย่าให้บกพร่องได้”
ขอบคุณเว็บhttp://variety.hunsa.com/