บทความ คนเราเลือกเกิดไม่ได้...จริงหรือ?

ปุถุชน คือ ผู้ที่ ยังเชื่อว่า "ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้"
อริยะชน คือ ผู้ที่แน่ใจว่า "เลือกเกิดได้"

พระพุทธเจ้าตรัสว่า "ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน" นั่นคือ มีตนเท่านั้นที่จะช่วยตนเองได้ คนอื่นที่ไหนจะช่วยได้ ก็เพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่เราเองต่างหากที่จะช่วยตนเองได้แท้จริง ทุกคนมีกรรมที่ทำมาเองตั้งแต่ยังไม่เกิด ทุกคนเลือกแล้วก่อนมาเกิด ใครว่าเลือกเกิดไม่ได้ ไม่จริง........

ต้องยอมรับความจริงว่าเรานั่นแหละเลือกเองทำเอง ทำเช่นไรได้เช่นนั้น จะมีกี่คนที่รับความจริง ทำไมชอบโทษว่าเลือกเกิดไม่ได้.........ถูกบังคับให้เกิดที่ไหนเล่า ? หรือโดนบังคับว่าต้องเกิดกับคนนั้นคนนี้ได้ที่ไหนล่ะ ? หากยังคิดผิดๆ อยู่เช่นนี้ จะเข้าใจเรื่องเวรกรรม เรื่องธรรมะ เรื่องบาปบุญคุณโทษได้แท้จริงอย่างไร ? คงยากที่จะเข้าใจอย่างแท้จริงแน่

คนร่ำรวยมีวาสนาบารมี เพราะเขาชอบให้ทาน ชอบช่วยเหลือคนมากมายอย่างจริงใจ จึงเป็นที่รักใคร่ของผู้รับ เหมือนเราได้อะไรจากใคร เราก็ชอบใจเขา ไม่เกลียดเขา แม้ไม่รักก็สำนึกบุญคุณเขา ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก ผู้ขอย่อมเป็นที่เกลียดชังอยู่แล้ว ให้ทานมากก็ร่ำรวย ให้ด้วยเต็มใจก็รวยมากแม้ทรัพย์ที่ให้ไม่มากอะไรเลย ขอเพียงมีจิตคิดจะให้อย่างแท้จริง บุญมากเหลือเกิน ให้มากก็มีบารมีมากเป็นที่เคารพของคนมากมาย คนที่เป็นใหญ่เป็นโตท่านทำเช่นนี้มาก่อนในอดีตชาติแล้วทั้งนั้น หากเพิ่งมาทำชาตินี้ ก็รอตอนวัยปลายโน่นแน่ะ หรือเป็นชาติต่อไป มิใช่ทำแล้วเห็นผลทันทีที่ไหน ? อย่ามัวคิดว่าทำดีไม่ได้ดีซักที คิดทำไม ? ทำไปเถอะ อย่างไรก็ไม่สูญเปล่าแน่นอน ไหว้พระแล้ว ไหว้ท่านก็เชื่อท่านสอนเถอะ

คนที่หน้าตาสะสวย อายุยืน เพราะเขามีจิตเมตตา เขาไม่ฆ่าสัตว์ไม่ทรมานสัตว์หรือคน เขาสงสาร คนหรือสัตว์ที่ทรมานหรือมีทุกข์หน้าตาเขาดูได้ซะเมื่อไหร่ ? ดังนั้น ทำเช่นไรได้เช่นนั้นต้องไม่ลืมคำนี้ อดีตชาติหรือชาตินี้ไม่เคยทำร้ายหรือฆ่าสัตว์หรือคน ก็ย่อมมีความสวยงาม มีเสน่ห์แก่ผู้พบเห็นทั่วไป ใครเห็นก็ทักก็ชม คนชอบฆ่าจิตใจโหดร้ายคับแคบ หน้าตาถมึงทึง น่ากลัว พิการบ้าง ขาดบ้าง เกินบ้าง หรือไม่สวยไม่หล่อ ไม่น่าคบ ไม่น่าคุย ไม่มีเสน่ห์ เห็นก็เพียงผ่าน เท่านั้น เนื่องจากกรรมหรือการกระทำของตนเองทั้งนั้น

ดังนั้นอย่าโทษใคร อย่าโทษว่าเลือกเกิดไม่ได้ เพราะนั่นเป็นการไม่ยอมรับความจริง ไม่ยอมรับว่าตนเองได้เคยสร้างกรรมไม่ดีมาก่อน อยากรู้ว่าชาติต่อไปจะเป็นอย่างไรก็ไม่ยากเลย ชาตินี้ทำอะไรไว้บ้างล่ะ ? ทุกคนรู้อยู่แก่ใจตนเองที่สุด ใครจะรู้เท่าตนเองได้ รับความจริงได้เมื่อไหร่ก็แปลว่า เข้าใจคำสอนพระพุทธเจ้าจริงๆ มิเพียงเข้าใจเพียงลมปาก หรือเข้าใจเพื่อแสดงให้คนอื่นเห็นว่าตนเป็นผู้มีศิล(จอมปลอม) หากมีศิลจริง ย่อมมีความสุขจริง มีทุกสิ่งที่ปรารถนาหรือ พอใจในสิ่งที่ตนมีจริงๆ จึงเรียกว่าเข้าใจธรรมะอย่างแท้จริง

ทุกคนมีกรรม ทุกคนและสัตว์ที่เกิดมานี้ ล้วนเคยสร้างเวรกรรมที่แตกต่างกันออกไป ชีวิตแต่ละคนจึงแตกต่างกัน รวยบ้าง จนบ้าง พอใจบ้าง ไม่พอใจบ้าง ทุกข์มากบ้าง น้อยบ้าง ไม่ว่าอย่างไร ทุกคนล้วนมีความสุขชั่วคราว ทุกข์มากมายก็ชั่วคราวเหมือนกันทุกชีวิต ไม่อยากทุกข์ต้องไม่อยากเกิด เพราะเกิดเมื่อไหร่ก็ไม่พ้นทุกข์ ไม่พ้นตาย เกิดอีกก็ตายอีกอยู่ดี หยุดชั่วทุกอย่างที่รู้ว่าไม่ดี หยุดห่วงกังวลทุกอย่างเพราะห่วงใครทำไม ? ทุกคนมีกรรมเป็นของตนอยู่แล้ว อยู่บ้านดีๆรถยังพุ่งชน เครื่องบินยังหล่นมาทับ ดินยังถล่มฝัง ข้าวยังติดคอตาย หรือหัวเราะจนขากรรไกรค้างตาย คนไม่ถึงคราวก็รอด ถึงคราวแล้วถึงเวลาแล้ว ก็ไม่รอด ตัวเองยังช่วยตนเองไม่ได้เลย บอกแล้วทุกคนมีกรรมเป็นของตน ทุกคนต้องใช้กรรมของตนที่เคยก่อขึ้นมาทั้งหมด หนีไม่พ้น แม้ตายยังไปใช้กรรม ดังนั้นต้องทำใจในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นอนัตตา.....

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

เขียนโดย...คนมีกรรม

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

ขออนุโมทนา...สาธุ