|
|
|
กระทงร้อน
เรื่องแนะนำ
Powered by 
|
เรื่องแนะนำ:
|
|
|
|
กระทงร้อน
เรื่องแนะนำ
Powered by
|
เรื่องแนะนำ:
|
tag:
ประเภท: 
47 บทวิจารณ์
|
5,135 คนอ่าน
จักรยานซึ่งมีวงล้อไม่ใหญ่โตนัก หากเราปั่นไปทีละรอบ
โดยไม่หยุด เราสามารถขี่รอบโลกใบใหญ่ๆของเราได้ บางคนอาจคิดว่าเป็นไปไม่ได้
แต่คนไทยคนหนึ่งเคยทำมาแล้วตั้งแต่เมื่อเกือบ 40 ปีที่แล้ว
คนไทยคนเก่งผู้นั้นคือ อ.ปรีชา พิมพ์พันธ์ เล่าประสบการณ์ให้ฟังว่า
เมื่อเรียนจบปริญญาตรี ก็คิดจะลองขี่จักรยานไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา
แทนการนั่งเครื่องบินหรือเรืออย่างที่ใครๆในสมัยนั้นทำกัน
"ที่แรกไม่รู้ว่าจะไปถึงหรือเปล่า จึงต้องทดลองก่อน เพราะยังไม่เชื่อมั่นในตัวเอง
เลยต้องทดลองเอาแค่ใกล้ๆก่อน จากกรุงเทพฯไปเชียงใหม่ เออ 750 กิโลเมตร
ไปได้ ไปช้าๆ แต่ก็ยังไม่แน่ใจอีก คราวนี้ไปใหม่ กรุงเทพฯ - สุไหโก-ลก นราธิวาส
แล้วขี่ไปเชียงรายต่อก่อนกลับมากรุงเทพฯ ประมาณ 3 - 4 พันกิโลเมตร
ก็รู้สึกว่าทำได้แต่ยังไม่กล้าตัดสินใจ เลยทดลองขี่ไปต่างประเทศดู"
นี้ก็ลองขี่จากกรุงเทพฯ ไปอรัญประเทศ เสียมราฐ พระตระบอง พนมเปญ ไซ่ง่อน
ดาลัด เว้ แล้ววกเข้าลาว อ้อมกลับสุวรรณเขต ท่าแขก แล้วก็มาภาคอีสานกลับกรุงเทพฯ
เออไปต่างประเทศได้บทเรียนนะ เขาพูดภาษาฝรั่งเศส เราพูดภาษาไทย ก็ไม่รู้เรื่องกัน
เงินตราเราก็ไม่รู้เรื่อง ภาษาเวียดนามเราก็ไม่เข้าใจ
แต่สามารถไปได้ อยู่ได้ กินได้ ขี่จักรยานไปได้
ตำรวจจับแล้วก็สามารถปล่อยเราได้ (เพราะพูดกันไม่รู้เรื่อง)
นั่นแหละจึงตัดสินใจไปอเมริกา"
"ก่อนไปอเมริกาก็ต้องศึกษาเส้นทางก่อนว่าผ่านประเทศไหน
มีถนนหรือเปล่า พูดภาษาอะไรกันบ้าง มีผู้ร้ายระหว่างทางไหม
ผ่านทะเลทรายหรือเปล่า ถ้าไม่มีโรงแรม ไม่มีบ้านพักจะหลับนอนอย่างไร
เพราะฉะนั้นในจักรยานจึงต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม
จะได้ไม่ต้องไปโหยหาอาหาร ไม่ต้องโทรทางไกล
เราต้องช่วยตัวเองตลอด ต้องศึกษาเตรียมตัวให้พร้อม"
"เสร็จแล้วก็เดินทางไป ตอนนั้นอายุ 25 ปี จบปริญญาตรีแล้ว
สำหรับคนไทยเขาว่าวัยเบญจเพส คนวัยเบญจเพสส่วนมากเขาไปหาพระ
รดน้ำมนต์แก้ซวย ไม่ต้องไปไหน ไม่ต้องทำอะไรทั้งปี
แต่เราไม่ถือ ต้องเชื่อมั่นในตนเอง
แต่เราก็ต้องมีเหตุผลพอสมควรในการที่จะเชื่อมั่น จะทำอะไร"
นี่คือเคล็ดลับของ อ.ปรีชา รวมทั้งการเตรียมความพร้อมทางร่างกายก็เป็นปัจจัยสำคัญ
เมื่อทุกอย่างพร้อม เวลา 4.00 น.วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504
ปรีชา พิมพ์พันธุ์ ซึ่งขณะนั้นสำเร็จการศึกษาเป็นบัณฑิตรุ่นที่ 5
ของโรงเรียนการฝึกหัดครูชั้นสูง ประสานมิตรแล้ว
ก็ได้เริ่มขี่จักรยานออกจากมหาวิทยาลัยประสานมิตร
เขาพาจักรยานผ่านกรุงเพทฯ ไปลพบุรี ปากน้ำโพ (นครสวรรค์)
กำแพงเพชร ตาก แม่สอด พม่า อินเดีย ปากีสถาน อิหร่าน
ตุรกี กรีก อิตาลี สวิตเซอร์แลนด์ ฝรั่งเศส ลงเรือไปข้างฝั่งที่ นิวออลีนส์
แล้วขี่จักรยานมุ่งหน้าไปทำปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยอลาบาม่า
รวมระยะการเดินทาง 6 เดือน
แค่ฟังหลายคนก็อาจจะเหนื่อยเสียแล้ว
"แต่คนขี่ไม่เหนื่อยหรอก สนุก" อ.ปรีชาว่าอย่างนั้น
และด้วยความสนุกนี่เอง เมื่อ 6 ปีก่อนแม้กำลังจะย่างเข้า อายุ 60
อ.ปรีชาก็ขนสัมภาระพร้อมด้วยจักรยานคู่ใจบินไปขี่รถ
เลาะเรียบขั้วโลกเหนือลงมาขั้วโลกใต้อีกครั้ง !
......โห..คนไทยก็ทำได้ !?!.....
+ให้ที่รูปน่ะครับ3 คะแนน
ถ้าว่างๆผมจะลองขี่ลอบโลกดูมั้ง แต่ตอนนี้ต้องฝึกขี่หนีหมาในหมู่บ้านไปก่อน
^
หมาสนใจเธอด้วยเหรอ 555+
เรื่องนี้เหมือนกันครับ มีคนเล่าว่าที่อียิปต์ขุดพบสายโทรศัพท์โบราณใต้ดินมาเกือบพันปี ที่จีนก็พบสายโทณศัพท์ใต้ดินเก่าแก่กว่า 500 ปี ส่วนเมืองไทยลองขุดๆๆ ลึกลงไปหลายกิโลเมตร ไม่พบสายโทรศัพท์อะไรก็เค้าเลย
แสดงว่า เมืองไทย ใช้มือถือมากว่าพันปีแล้วครับ (เลยไม่มีสายโทรศัพท์) เย้ๆๆๆๆๆ
ชอบความคิดเห็นของคุณ ก้อง อ่ะ เข้าใจคิด
ผมปั่นแค่สิบกิโลก็เซ็งจะแย่อยู่แล้ว
สงสารจักรยาน - -
^
แน่เจงลองปั่นแค่กทมให้ถึงนครสวรรค์ให้ดูหน่อยจิคะ
เป็นเรื่องที่ดีน่าสนใจจ้ะพี่ดม