|
คำสั่ง
ภาพประกอบ
บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
หลักการของเขา คือเทคนิคการเขียนแบบ perspective จุดเดียว คือจุดรวมของภาพจะอยู่ที่ตำแหน่งของกล้องถ่ายภาพ ที่ตั้งอยู่ข้างหน้า เป็นจุดที่จะดูภาพได้เหมือนจริงมากที่สุด ถ้าเป็นตำแหน่งอื่นถัดออกไป ภาพก็จะบิดเบี้ยวไปเรื่อยๆ จนมองไม่ออกว่าเป็นภาพอะไร
ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่นตัวหนังสือที่เขียนบนถนนสำหรับคนขับรถ จะต้องเขียนให้ยาวเป็นพิเศษ ก็จะอ่านได้ง่ายในเวลาขับรถผ่าน
|
1
2
3
4
5
ส่วนวิธีการเขียนนั้น ก็ต้องเตรียมพื้นที่ให้สะอาดเรียบร้อยก่อน จากนั้นก็จะมีไม้หรือเชือก ตั้งวางเป็นตำแหน่งคร่าวๆของ วัตถุต่างๆที่เป็นส่วนประกอบหลักของภาพ โดยสามารถเช็คดูจากกล้องได้ ว่าเมื่อมองผ่านเลนส์แล้ว ได้สัดส่วนหรือไม่ แต่เมื่อวาดลงบนถนนแล้ว จะไม่ได้สัดส่วนเลย เมื่อได้เค้าโครงของภาพทั้งหมดครบแล้ว จึงค่อยเขียนรายละเอียดของภาพไปเรื่อยๆ จนเสร็จ
7
8
9
10
11
12
13
ส่วนภาพบนถนน จะดูรู้เรื่องหรือไม่นั้น ไม่สำคัญ แต่ภาพที่มองผ่านเลนส์ ต้องถูกสัดส่วนที่สุด โดยเฉพาะที่ยากคือ การให้แสงเงา เพราะเขียนตามภาพลวง ไม่ได้ให้แสงเงาตามจริง ศิลปินผู้เขียน จึงต้องมีประสบการณ์มากพอสมควร และต้องเริ่มวาดจากภาพง่ายๆไปก่อน เมื่อชำนาญแล้ว จึงวาดภาพที่มีรายละเอียด หรือสลับซับซ้อนมากขึ้น
ภาพที่วาดแล้วจะเหมือนจริงมากแค่ไหน คนดูต้องมาเล็งดูตรงจุดที่เขาตั้งกล้อง จึงจะเห็นภาพได้ตามความประสงค์ของผู้เขียน ส่วนคนที่เดินผ่านไปมาธรรมดา ก็อาจจะงงได้ ว่า
“มันวาดภาพอะไรกันนี่”
กะได้เป๊ะๆหมด
ทำให้เปง3 มิติได้อ่ะ
ชอบอ่ะ