บล็อก คนไทยตอนนี้ รู้จักคำว่า ..สิทธิ.. มากกว่าคำว่า ..หน้าที่..รึเปล่า

คำสั่ง

Share เว็บฝรั่ง
<a href="http://seedang.com/stories/30807">บล็อก คนไทยตอนนี้ รู้จักคำว่า ..สิทธิ.. มากกว่าคำว่า ..หน้าที่..รึเปล่า</a> <br /> ผมรู้สึกหวนไปคิดถึง เมืองไทยสมัยอดีต วันที่ คนยังไม่แบ่งแยกกันขนาดนี้ ไม่มีฝักมีฝ่าย ไม่มีพรรค คุยกันเฮฮา เป็นเพื่อน รวมใจ ขวานทองเดียวกัน <br /> <a href="http://seedang.com/stories/30807"><img src='http://statics.seedang.com/files/entries/30807/images/1_thumbnail.jpg' border='0' /></a> <br />

Share เว็บไทย
Exteen

วีดีโอคลิป
เวลามีการเมือง ต่างคนต่างมีพรรคประจำใจ แต่ก็ไม่ถึงขั้น ทะเลาะกัน คุยกันไม่ได้ อย่างเช่นปัจจุบัน สมัยก่อน เวลาเถียงกันในสภา แต่ออกมานอกสภายังยิ้ม จับมือกัน แต่ปัจจุบันนี้ไม่ใช่ ฝ่ายไหนฝ่ายนั้น ฝ่ายที่ไม่ใช่พวกเรา เราต้องเล่นงาน กลั่นแกล้ง กัน จนตอนนี้ มันเหมือนกับ คนไทย ไม่ได้ รักกันเหมือนก่อน แทบจะแบ่งขั้วความคิดกัน ต่างคนต่างไม่ยอม ถกเถียงกัน ต่างฝ่ายต่างว่า คนนั้นแหล่ะผิด ชั้นถูก ไม่มีใครเคารพกติกาบ้านเมือง สภาพแบบนี้ ยิ่งนานวันยิ่งแย่ คุยเรื่องการเมืองที่ไหน วงแตกที่นั่น คนเป็นเพื่อนกันมา ต้องมาแตกคอ ไม่อยากพูดคุยกันเพราะเรื่องการเมือง บางที่ ครอบครัวเดียวกัน ต้องมาแตกคอกัน ก็เพราะเรื่องการเมือง ฝ่ายหนึ่งว่าเขาถูก อีกฝ่ายก็ว่าชั้นก็ถูก ต่างไม่ยอม พยายามหาเหตุผลหักหลัง แต่ไม่คิดจะลดทิฐิของแต่ละฝ่ายลง ต่างคนต่างเกี่ยง ให้อีกฝ่ายยอมแพ้ การแบ่งข้างชนิดที่เรียกว่า การกระทำของฝ่ายตัวเองถูกทั้งหมด อีกฝ่ายผิดทั้งหมด ผมแปลกใจกับ ความคิดแบบนี้มากๆ ทำไม่ เราถึงไม่มองเป็นเรื่องๆ ว่า เออ เรื่องนี้ รัฐบาลผิดนะ แต่บางเรื่อง เขาก็ทำถูกนะทำดีนะ เรื่องที่ฝ่ายต่อต้านพูด เรื่องนี้มันจริงนะ แต่บางเรื่อง มันก็ แปลกๆนะ เหมือนไซโครคนนะ ทำไมเดี๋ยวนี้ ความคิดแบบนี้แทบไม่มีเลย กลายเป็นว่า ชั้นอยู่ฝ่ายรัฐบาล สิ่งที่รัฐบาลมันถูกทั้งหมด เชียร์กันหน้ามืด ไม่แยกแยะข้อเท็จจริง เป็นเรื่องๆ เขาทำดีบางเรื่อง แต่ไปเหมาเอาเรื่องไม่ดีว่าดีทั้งหมด เรื่องดีบางอย่างที่รัฐทำ ก็มี ทำไมต้องไปโจมตี เหมาว่าไม่ดีหมด บางอย่าไม่ดี ทำไมถึงได้หน้ามืดไปมองว่าดี ไม่แยกแยกประเด็นกันแล้วเดี๋ยวนี้ ฝ่ายต่อต้าน ข่าวบางเรื่องของเขาก็จริง แต่บางเรื่องก็ไม่ใช่ ทำไม เราต้อไปเชื่อเขาทุกเรื่อง เขาว่า ต้องชุมนุมก็ต้องไป ทำไมต้องปลุกระดม พูดจา ถึงเหตุผลเหมือนก่อนไม่ได้ ไม่มองไปทีละประเด็น ปัญหา กลายเป็นว่า ถ้าชั้นอยู่ฝ่ายไหน ทุกเรื่อง คือว่าถูก คือว่าดี อีกฝ่ายคือผิดทุกประเด็น จับผิดทุกกรณี ที่อยู่ฝ่ายตรงข้าม ชั้นต้องชนะทุกขั้นทุกตอน มันเกิดอะไรขึ้น กับความคิดของคนไปแล้ว กลายเป็นแบ่งฝ่ายกัน สุดขั้วกันเกินไป ผมเห็นแล้ว ก็ได้ แต่ถอนใจ เมืองไทยเรา ตอนนี้เป็นอะไรไปแล้ว มาตีกันเอง ทำร้ายกันเอง ทำไม เรื่องง่ายๆ ปัญหาคืออะไร ทำไมคนไทยต้องทะเลาะกันเพือใคร เพื่อความศรัทธาของนักการเมืองบางกลุ่ม ที่ต่าง มีเบื้องหลังทั้ง 2 ฝ่าย มายุแยงให้คนไทยแตกความสามัคคี เพื่อประโยชน์ของพวกพ้องตัวเอง ทำไมไม่เคารพกติกาบ้านเมืองกัน ศาลมีไว้ทำไม ต่างฝ่ายต่างไม่ฟังศาล คิดเอาเองว่าต่างคนต่างเป็นใหญ่ เมื่อไหร่ นักการเมืองจะทำงานเผื่อบ้านเมืองอย่างแท้จริงสักที โกงกันมาทั้งชีวิต ส่วนที่เหลือของชีวิต ทำประโยชน์ให้ประเทศชาติหน่อยเป็นไร ไม่ต้องมีม๊อบ ไม่ต้องมีชุมนุม ไม่ต้องมีการทำร้ายกัน อีกฝ่ายไม่เริ่ม อีกฝ่ายก็ ไม่ต้องโต้ตอบจะได้บ้างไหม เลิกโยนความผิดให้แก่กัน บางคนเขาอยู่ฝ่ายกลางกันดีๆ ก็ต้องไปเรียกร้อง ให้คนเขาเลือกข้าง เผื่ออะไร ทำไปทำไม และเพื่อใคร ให้คนแตกแยก ให้แบ่งข้าง เพื่อใครกันแน่ ประเทศชาติได้ประโยชน์จากอะไรกันแน่ ปลุกระดม เพื่อฝ่ายตัวเอง เห็นแก่ตัวกันทุกฝ่าย ต่างฝ่าย ปากก็พูดกันว่า รักในหลวง ที่ทำแบ่งแยกกันเพื่อในหลวง แล้วสภาพเมืองไทยปัจจุบัน เป็นการ ทำเพื่อในหลวงจริงๆเหรอ สภาพบ้านเมืองที่แตกแยกแบบนี้ ในหลวงจะทรงเสียพระทัยขนาดไหน ที่คนไทยไม่รักกันเอง ตลอดพระชนมพรรษา ของพระองค์ท่าน ทำเพื่อบ้านเมืองมาตลอด รักประชาชนทุกคน ไม่มีแบ่งแยกใคร ทำไม เมื่อท่าน มีพระชนมอายุ 80 พรรษา ต้องพักผ่อน มีความสุข กลับต้องมาทุกข์ใจ กับบ้านเมืองในขณะนี้ด้วย เมื่อไหร่ ต่างฝ่าย จะเลิกดึงพระองค์ท่านมาอ้าง มาเกี่ยวข้อง ให้ท่านมัวหมอง ในสายตาชาวโลกด้วย ปากบอกว่ารักพระองค์ท่าน แต่ต่างฝ่าย ทำให้ประเทศชาติ กลายมาเป็นสภาพแบบนี้ นี่รึ สิ่งที่อยากให้พระองค์ท่านที่แท้จริง ความสุขของพระมหากษัตริย์ จะอยากเห็นบ้านเมืองเป็นแบบนี้หรือ ผมว่า มันถึงเวลาแล้ว ที่แต่ละฝ่าย จะลดความขัดแย้งซึ่งกันและกัน หันหน้ามาใส่ใจบ้านเมืองให้มากกว่านี้ เลิกก่อนความวุ่นวาย เลิกการโกงกินบ้านเมือง แล้วกลับเข้ามาช่วยกัน รักษาประเทศชาติ ให้เจริญกันดีกว่า ลองคิดสักนิด เราตีกัน แบ่งแยกกัน เพื่อใคร ก็แค่ผู้นำของแต่ละฝ่ายไม่กี่คน เพื่อผลประโยชน์ของคนบางกลุ่มแค่ไม่กี่คน แต่ทำให้พวกเราชาวไทย ที่เคยยิ้มแย้ม เป็นมิตรกัน ต้องแตกแยกกันได้ขนาดนี้ ฝ่ายหนึ่งชนะแล้วได้อะไร อีกฝ่ายหนึ่งชนะแล้วได้อะไร เรื่องพวกนี้ มันมีเบื้องหลังกันทั้งนั้น แล้วทำไม เราต้องไปทะเลาะเพื่อกลุ่มคน ที่อยู่เบื้องหลังนั้น แค่ไม่กี่คนด้วยเล่า เฮ้อออออ ผมอยากเห็นขวานทองของไทย กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งครับ แค่แตละคน หยุดการสร้างความแตกแยกกันภายในชาติ ทำเพื่อประโยชน์ ส่วนรวมแก่คนในชาติ สักนิดก็ยังดี เรื่องเล่าจากฟอร์เวิร์ดเมล์ อ่านเถอะนะ ค่อยๆอ่าน อ่านให้ทุกคนที่อยู่รอบข้างคุณฟัง อ่านเสียงดังๆไม่มีใครว่า ในหลวงทรงร้องไห้ เมื่อวันที่ 8 มีนา ที่ผ่านมาผมได้ไปงานที่โรงเรียน เหมือนเช่นทุกปี ตอนกลับเดินมาตามตึกยาวเพื่อจะกลับมาทางประตูด้านเพาะช่าง ยังไม่ถึงบริเวณเศาลหลวงพ่อปู่ พบอาจารย์ท่านหนึ่งนั่งอยู่ จำได้ว่าเป็นอาจารย์สุธี ท่านเกษียณไปแล้ว ไม่รู้คุณรู้จักรึเปล่า กราบอาจารย์ท่านแล้ว สังเกตเห็นว่าอาจารย์ร้องไห้อยู่ ท่านบอก เพิ่งได้พบกับรุ่นพี่ที่มาในงาน รุ่นที่เท่าไหรก้อไม่ได้ถาม เป็นนายทหารราชองครักษ์ชั้นผู้ใหญ่ เค้าเล่าให้อาจารย์ฟังว่า **** ในหลวงทรงร้องให้เห็นบ่อย **** 'ทรงเสียใจที่เมืองไทยจะสิ้นในรัชกาลของท่าน แล้วกระนั้นหรือ' ผมอยากจะตอบอาจารย์ไปว่าคงไม่หรอก ถ้าคนไทย รู้จำคำว่าว่า'หน้าที่'มากกว่า'สิทธิ' เราเคยชินกับการเป็น..ผู้รับ...จากคนคนหนึ่งที่เกิดมาเป็น..ผู้ให้...ให้มาตลอด เคยชินจนลืมไปว่าวันนี้ถึงเวลาแล้วรึยังที่เราควรจะผู้ให้แก่พระองค์ท่านบ้าง ... ผมลาอาจารย์เรียบร้อยร้อย กลับไปตามตึกยาว ไปไหว้พระผู้ให้กำเนิดโรงเรียน อธิษฐานขอให้พระองค์ท่านช่วยคุ้มครองให้หลานท่านทรงมีแต่ความสุข ..ทรงมีพระพลานามัยที่แข็งแรง เพียงแค่ไม่อยากได้ยินว่า..ในหลวงทรงร้องไห้ ความสุขของพระมหากษัตริย์หนึ่งปีที่ผ่านมา เราใส่เสื้อเหลืองเราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคม เพื่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่กี่นาทีวันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศรัทธาในระบบการปกครอง ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เราได้แสดงให้โลกได้เห็นว่ามีประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี และ พระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย .....สิบสองปีที่ผ่านมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจ เพราะทรงงานหนักเกินไป ในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนี ก็ทรงพระประชวรหนักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนิน ไปทรงเยี่ยมพระราชชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือ ม้วนแผนที่ กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่ ยังจำกันได้ไหม? ..... 34 ปีที่ผ่านมา วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516 เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด วันนั้น นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้นตำรวจทหารยิงประชาชน ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า ' คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง ' คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจากพระราชวังสวนจิตรลดา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า “คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน” และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน หลังจากนั้นไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า “เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น?” ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์ BBC ว่า พระองค์ทรงเป็น 'SOUL OF THE NATION' หรือ“จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ” ยังจำกันได้ไหม? แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึงแต่ “สิทธิ” แต่ลืมคำว่า “หน้าที่” เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้ เราสร้าง “กฎหมู่” ให้เหนือ “กฎหมาย” เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่ เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา จะทรงเสียพระทัยเพียงใด? แล้วสิ่งที่เราทำไปในวันเฉลิมพระชนมพรรษาคืออะไร การที่เราใส่เสื้อเหลือง สายรัดข้อมือ ที่ว่า Long life The King เราทำเพื่ออะไร มันเป็นแค่ผักชีโรยหน้าที่จะแสดงให้โลกเห็นว่าคุณรักพระมหากษัตริย์เพียงใดเท่านั้นนะเหรอ 80 ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ 80 ชันษา พระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์ พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้คือ เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน รู้จักความ พอเพียง และมีสติ-เพียงเท่านี้เอง แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่? หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ ถ้ารักในหลวงรักประเทศของเราก็ส่งต่อไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงเวลาที่ต้องตอบแทนคุณแผนดิน ตอบแทนพระคุณพ่อแล้ว ...