บทความ อ่านแล้วจะต้องอารมณ์เสีย

ถ่ายเอกสารสี

     ผมชักไม่แน่ใจเสียแล้วสิว่า ตัวเองขาดความสามารถในการพูดจาให้คนอื่นเข้าใจความประสงค์ของตนเองรึเปล่า

     เพราะผมได้เจอเหตุการณ์ชวนเวียนหัว  ต้องนำมาเล่าสู่กันฟัง  ยืนยันว่าเหตุการณ์นี้ผมประสบมากับตัวจริงๆ ครับ

     เรื่องมีอยู่ว่า  วันเสาร์ที่ผ่านมา  ผมได้ไปห้าง  สรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งเพื่อถ่ายเอกสารภาพประกอบคอลัมน์

     ต้นฉบับที่ผมมีในมือเป็นรูปภาพขาวดำ  แต่ผมต้องการถ่ายด้วยเครื่องถ่ายเอกสารสี  เพื่อให้โทนของภาพออกมาดี  เวลานำมาพิมพ์ลงนิตยสารจะดูนุ่มนวลกว่าการถ่ายด้วยเครื่องถ่ายขาวดำ คุณนึกออกไหมครับ  ?  เช่นภาพคุณในบัตรประชาชน  ถ้าถ่ายด้วยเครื่องถ่ายเอกสารขาวดำ  เราจะมองแทบไม่ออกเลยว่าไหนคิ้วไหนปาก  แต่ถ้าถ่ายด้วยเครื่องถ่ายสี  ภาพที่ออกมาจะเหมือนต้นฉบับมากกว่า

     ดังนั้น  ผมจึงยื่นรูปถ่ายขาวดำในมือ  ให้พนักงานซึ่งการแต่งกายบอกว่าเธอเพิ่งเข้าทำงานใหม่  ช่วงเวลาขณะนั้นปลอดลูกค้าพอดี

     "ถ่ายสีนะ"

     ผมก้มหน้าจัดเอกสารในแฟ้ม  ครู่เดียวพนักงานก็ยื่นรูปต้นฉบับและภาพสำเนาคืนให้

     "หนึ่งบาทค่ะ"

     ผมรับมาดูงงๆ เธอไม่ได้ทำตามที่สั่ง

     "อ้าวน้อง บอกให้ถ่ายสี ไม่ใช่ขาวดำ" ผมไม่รับ

     "นี่ภาพขาวดำนะคะ ไม่ใช่สี" เธอแย้ง

     "เข้าใจ  แต่ผมต้องการถ่ายเครื่องโน้น"  ผมชี้เครื่องถ่ายเอกสารสี

     "ไม่ได้ค่ะ เครื่องนั้นถ่ายสี"

     "เข้าใจ" ผมยืนยัน "ผมอยากจะถ่ายสี"

     "ถ่ายไม่ได้ค่ะ เพราะภาพของคุณเป็นขาวดำ"  เธอยืนกรานส่งรูปต้นฉบับคืน

     "ทำไมถึงถ่ายไม่ได้ล่ะ ?"  ผมชักมึน

     "เครื่องขาวดำใช้ถ่ายภาพขาวดำ เครื่องสีใช้ถ่ายภาพสี คุณเอาภาพขาวดำไปถ่ายเครื่องสีไม่ได้"

     "อ้าว?..."  ผมอ้าปากค้าง  "ทำไม?..."

     เธอทำหน้าเบื่อๆ  "ก็บริษัทเค้าทำมายังงี้  แหม...คุณพี่น่าจะเข้าใจนะ  ภาพขาวดำจะถ่ายเป็นสีได้ยังไง"

     "ผมไม่ได้จะถ่ายให้เป็นสี  ผมจะถ่ายให้เป็นขาวดำ"

     "ก็นี่ไง  ถ่ายให้แล้ว  ถ่ายเสร็จคุณพี่ก็ไม่เอา  จะให้ถ่ายเป็นสีอีก  จะถ่ายแบบไหนก็ต้องดูต้นฉบับด้วย"

     "ไม่ใช่อย่างนี้  ผมต้องการภาพขาวดำที่ถ่ายจากเครื่องสี  ผมถ่ายเป็น  เดี๋ยวถ่ายเองก็ได้"

     "ไม่ได้  เข้ามาไม่ได้  เดี๋ยวทำเครื่องเสีย"  เธอชี้ป้าย  เฉพาะเจ้าหน้าที่

     "งั้นคุณก็เอาภาพนี้ใส่เข้าไปในเครื่องสี  กดปุ่มนั้น  ภาพก็จะออกมาเป็นขาวดำ  เอามาให้ผม  ทำได้มั้ย?"

     "ไม่ได้หรอกค่ะ  เครื่องนั้นมันไว้ถ่ายสี  เครื่องนี้ถ่ายขาวดำ  สลับกันไม่ได้"

     ผมชักยัวะ  ดูเธอจะพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ

     "นี่คุณ  ถ้าเอาภาพขาวดำของผม  ใส่เข้าไปในเครื่องสี  แล้วกดปุ่ม  มันจะระเบิดเหรอ ?"

     เธอก็ทำหน้ายัวะไม่แพ้กัน

     "มันไม่ระเบิดหรอก  แต่มันก็ออกมาเป็นภาพขาวดำน่ะสิ  สีมันจะมาจากไหน?" เธอทำหน้าดูแคลนผม  แถมส่ายหัวระอา

     "โอเคเลย  มันออกเป็นขาวดำ  งั้นคุณช่วยทำออกมาหน่อยได้ไหม  ผมต้องการ 1 ภาพ"

     "ก็นี่ไง  หนูก็ถ่ายให้พี่ตั้งแต่แรกแล้ว  ภาพขาวดำ  พี่จะเอายังไงอีก"

     ผมหายใจเฮือก  พยายามข่มใจ  "เอาเถอะ  ผมอยากจะให้คุณถ่ายภาพขาวดำด้วยเครื่องถ่ายเอกสารสี"

     "ถ่ายไม่ได้  พี่ไม่เข้าใจหรือ  เครื่องสีถ่ายออกมาเป็นสี  มันจะเป็นขาวดำได้ยังไง  ภาพขาวดำ  เครื่องขาวดำ  ภาพสีเครื่องสี  ราคาภาพขาวดำกับภาพสีก็ไม่เท่ากัน"

     ผมถอนหายใจอีกเฮือก  รับภาพต้นฉบับคืนมา  ยอมเสียเวลาขับไปอีกห้างดีกว่า

     ขณะเดินออกมา  ได้ยินเสียงคุยกันเบาๆ

     "ลูกค้าอวดรู้  เห็นบ่อย  อธิบายไม่ยอมฟัง"

     เฮ้อ...สุดจะบรรยาย

เครดิท หนังสือ เล่าสู่กันฟัง 3 ของ สรจักร ศิริบริรักษ์ ผลิตปี พ.ศ. 2539 (12ปีที่แล้ว)

ปล.เอ้าด่ามันได้เต็มที่ ผมก็อยากจะด่ามัน แต่ไม่รู้จะไปบ่นให้ใครฟัง แบ่งๆกันเครียด ระบายออกมาเลย -.-