บทความ เรื่องของแม่ ตอนที่ 5 :: ลูกข้า...ใครอย่าแตะ(ข้าแตะได้คนเดียว

คำสั่ง

Share เว็บฝรั่ง
<a href="http://seedang.com/stories/29529">บทความ เรื่องของแม่ ตอนที่ 5 :: ลูกข้า...ใครอย่าแตะ(ข้าแตะได้คนเดียว</a> <br /> จำได้แม่นเลย...เมื่อตอนอยู่ป.3 ครูสอนวิชาสังคมโหดมากๆ (เป็นที่ขึ้นชื่อของหมู่บ้านเลยเชียว) จะว่าไป..ครูแกต้องการให้ลูกศิษย์ได้ดิบได้ดี อันนั้นก็ใช่ แต่วิธีของแก โหดเหลือเกิน ขอบคุณเว็บhttp://blog.hunsa.com/i <br /> <a href="http://seedang.com/stories/29529"><img src='http://statics.seedang.com/files/entries/29529/images/1_thumbnail.jpg' border='0' /></a> <br />

Share เว็บไทย
Exteen

ภาพประกอบ

บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
จำได้แม่นเลย...เมื่อตอนอยู่ป.3
ครูสอนวิชาสังคมโหดมากๆ (เป็นที่ขึ้นชื่อของหมู่บ้านเลยเชียว)
จะว่าไป..ครูแกต้องการให้ลูกศิษย์ได้ดิบได้ดี อันนั้นก็ใช่
แต่วิธีของแก โหดเหลือเกิน

มีอยู่ครั้งหนึ่ง ในการทำแบบฝึกหัด 10 ข้อ เรื่องเกี่ยวกับยุคสมัยต่างๆ
ไอ้เราก็ว่าเราเรียนอยู่ในอันดับต้นๆ ของห้องแล้วนะ
แต่ข้อสอบที่เป็นข้อเขียนบรรยายเหตุผล ที่มาที่ไปแบบยาวๆ
สำหรับเด็ก ป.3 มันค่อนข้างยาก เลยทำผิดไป 3 ข้อ จาก 10 ข้อ

ครูเรียกตีหน้าชั้นเรียนทันที ข้อละ 1 ที...ทุกๆ คน
สรุปว่าวันนั้นโดนกันถ้วนหน้า เพราะไม่มีใครที่ไม่ทำผิดเลยสักข้อ

ครูให้ยืนกอดอก เอาไม้ไผ่ที่ครูเหลาจนเรียว ยาวประมาณ 2 เมตร
ฟาดลงไปที่น่อง...ดังเฟี้ยบๆๆ 3 ที
เด็กๆ ร้องไห้กันระงม รวมทั้งฉันด้วย

ตกเย็น พอกลับถึงบ้านก็ไม่กล้าอาบน้ำ
เพราะถ้าถอดกระโปรงออกก้กลัวแม่จะเห็น
ท้ายที่สุด...หลบพ้นเสียที่ไหนกัน ยังไงๆ ก็ต้องอาบอยู่ดี

โอย...พอแม่เห็นเท่านั้นแหละ เม้งแตก!!!
ชะโงกดูที่รั้วโรงเรียน เห็นครูยังประชุมกันอยู่
ตะโกนจากรั้วบ้านเข้าไปในรั้วโรงเรียนดังลั่น

"เมื่อคืนผัวไม่ได้...!!!...หรือไง???" (จริงๆ แล้วหยาบกว่านี้)

ร้อนถึงครูใหญ่ ต้องมาปีนรั้วเจรจากับแม่
เพราะเย็นแล้วแม่ขี้เกียจอ้อมรั้วที่ยาวเป็นกิโลๆ ไป

"ลูกฉันเป็นผู้หญิงนะ ตีมันน่ะไม่ว่าหรอก แต่เสื-อกมาตีที่น่อง
ครูใหญ่ดูเด๊ะ น่องลายเลือดซิบๆ ขนาดนี้ ถ้าเป็นแผลเป็นขึ้นมา
ครูจะว่ายังไง ทะเลาะกับผัวมาอีกล่ะซิ
ไอ้ฉันยังไม่เคยตีลูกขนาดนี่เลย
อย่าๆ อย่าให้ฉันข้ามไปนะ...เอาเรื่องถึงที่สุดแน่"

พ่อคอยห้ามศึกระหว่างแม่กับครู (จริงๆ แล้วแม่ฝ่ายเดียวมากกว่า)
กว่าจะขอโทษขอโพยกันได้ ฟ้าก็มืดพอดี

คืนนั้น...เลยต้องนอนฟังแม่บ่นจนหลับ

"ทีหลังถ้าครูจะตีแบบนี้ ให้เดินหนีเลย อย่าไปยอม
บ้านเราอยู่ติดกับโรงเรียน ปีนรั้วตะโกนบอกแม่หรือป้าก็ได้
แกก็โง่ซะไม่มี ... ไปยืนให้เขาตี"

อ้าววว...แบบนี้เรียกว่าถูกลูกหลงหรือเปล่า?

พ่อนอนส่ายหน้า "แม่แกเขาติดรมณ์"
"เดี๋ยวพรุ่งนี้ ที่ตลาดได้เรื่องฝอยกันอีกแล้ว"

ตุ๊บ!!!! หมอนข้างลอยมาแต่ไกล
"ไอ้แก่...จะนอนดีๆ หรือนอนด้วยน้ำตา"

เท่านั้นแหละ....เงียบกริบทั้งพ่อทั้งลูกเลยเชียว


***แม่เป็นคนปากร้ายแต่ใจดี
***ไอ้แก่...เป็นสรรพนามที่แม่เรียกพ่อ เมื่อรู้สึกว่าพ่อน่ารัก

:: i-momay ครอบครัวตัว อ. ::