เรื่องแนะนำ
Powered by
|
|
คำสั่ง
ภาพประกอบ
บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
เช้าวันฟ้าใส เสียงของชายวัยกลางคนดังมาจากกุฏิวัด
"สวัสดีครับหลวงตา"
"อ้าว โยม"
"ผมขอพาลูกเมียมาอาศัยบริเวณวัดด้วย สักสองสามคืนครับหลวงตา"
"โยมก็จัดหาที่ทางดูเองแล้วกัน อาตมาจะออกบิณฑบาตรแล้วไป"
ที่หน้ากุฏิ ชายวัยกลางคนคนนั้น กำลังอุ้มหลวงตาออกมา โดยมีลูกชายวัยสิบต้นๆ
สะพายย่ามตามหลัง ชายผู้เป็นพ่อจัดแจงรถเข็นให้หลวงตานั่ง แล้วเริ่มออกเข็นไปทางตลาด
"อายุ วัณโณ สุขัง พลัง"
หญิงชราพนมมือจรดหน้าผาก เป็นการรับศีลรับพรจากหลวงตา ผู้ที่นั่งอยู่บนรถเข็น
"อิฉันทราบว่าหลวงตาเป็นอัมพาต อาการเป็นยังไงบ้างคะ"
"เรื่อยๆล่ะโยม ไปตามสังขารมันถดถอยลง"
"อิฉันขอถวายเงินนี้ ไว้เป็นค่ารักษาขาของหลวงตา"
ว่าแล้วหญิงชราก็ก็วางธนบัตรใบสีเขียวลงบนบาตร เป็นหน้าที่ของชายผู้เข็นรถ
เก็บเงินมาใส่ในย่ามที่ลูกชายสะพาย แล้วเริ่มออกเดินต่อ
"นี่ค่ะหลวงตา เป็นเงินที่ดิฉันขอถวาย ไว้เป็นค่ารักษาค่ะ"
"หลวงตาครับ ผมขอถวายค่ารักษาพยาบาลขาของหลวงตาครับ"
ผู้ที่ออกมาตักบาตรแทบทุกคน ที่มีศรัทธาที่จะถวายเงิน ให้แก่หลวงตา
และเงินทั้งหมดก็ถูกเก็บไว้ในย่ามใบที่เด็กชายถือ
เวลาเริ่มสาย ที่หน้ากุฏิวัด หลวงตานั่งรถเข็น ขายวัยกลางคนและเด็กวัยสิบต้นๆเดินกลับมา
เป็นหน้าที่ของชายคนนั้นที่ต้องอุ้มหลวงตาขึ้นกุฏิ เขาออกมาด้วยหน้าตาที่ชื่นมื่น
ลูกชายของเขาแยกเอาข้าวปลาอาหารออกจากย่าม
เห็นธนบัตรใบสีเขียวๆกว่า10ใบและหยิบออกมา
"เอามานี่"ผู้ที่เป็นพ่อของเขาแย่งไปจากมือ เริ่มนับและเก็บเงินไว้กว่าครึ่ง ส่วนอีกครึ่งใส่ในซอง แล้วเรียกลูกชาย
"เอ็งเอาซองนี่ไปให้หลวงตา แล้วนี่ของเอ็ง" เด็กชายได้รับธนบัตรมาใบหนึ่งเป็นรางวัล
"พี่ทำอย่านี้เป็นการหลอกลวงนะ ถ้าคนอื่นจับได้ เราจะถูกรังเกียจเอานะ"เสียงของผู้เป็นแม่กล่าวออกมาปนกับความวิตก
"แต่ก็ไม่มีใครจับได้ แม้แต่หลวงตา เงินเดี๋ยวนี้หายาก เอ็งก็รู้อยู่เอาเหอะ อีกไม่กี่วัน เราจะไปแล้ว เราจะไม่ทำแล้ว"
เด็กชายได้ยินบทสนทนานั้น แอบเอาเงินส่วนแบ่งของตนใส่ในซองไปด้วย
ก๊อกๆๆ"หลวงตาครับ ผมเอาเงินปัจจัยมาถวายครับ"
"เอ่อ เปิดประตูแล้วเอาซองวางไว้บนโต๊ะนั่นแหละ"
เด็กชายเปิดประตูเห็นหลวงตานอนอยู่จึงทำตามคำสั่งหลวงตาแล้วเดินออกไป
เช้าวันต่อมา เป็นเช่นเดิม ที่คนในระแวกนั้นจะเห็นชายเข็นรถเข็น ที่มีหลวงตาเป็นอัมพาตนั่งอยู่ และเด็กชายสะพายย่ามคนเดิม เดินช่วยหลวงตาออกบิณฑบาตร แต่ก่อนที่จะกลับ ชายเข็นรถขอซื้อบุหรี่ ขณะนั้นเด็กชายจึงถือโอกาส หยิบเงินออกจากย่ามส่วนหนึ่ง มาใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง ไม่นานนักผู้เป็นพ่อของเขาเดินออกมา ทั้งหมดจึงกลับวัด
เป็นเช่นเดิมที่พ่อของเด็กชาย หยิบเงินจากย่ามขึ้นมานับ
"วันนี้เราได้น้อยหน่อย"เขาเริ่มแบ่งเงินใส่ซองแล้วส่งให้ลูกชาย นำไปให้หลวงตา ผู้เป็นลูกชายรับมาแล้วเดินไปยังกุฏิ
พอเปิดประตูไปเห็นหลวงตาหลับสนิทอยู่ จึงวางซองเงินไว้บนโต๊ะตัวเดิม แล้วออกไป ขณะที่ลงบันไดพลันนึกได้ว่าในกระเป๋ากางเกง มีเงินที่แอบหยิบมา เด็กชายจึงเดินย้อนกลับไป
ที่หน้ากุฏิ เด็กชายค่อยๆแง้มประตูอย่างเงียบเชียบ เพื่อที่จะไม่ให้รบกวนหลวงตา
แต่ภาพที่ตาทั้งคู่ของเด็กชาย มองเห็นจากช่องประตูแง้มเล็กๆนั้น
เป็นภาพที่หลวงตาลุกมาจากที่นอน ค่อยๆเดินมายังโต๊ะ และยืนนับเงิน โดยปราศจากคนอุ้ม ปราศจากรถเข็น ดวงตาของเด็กชายจ้องมองไปเบื้องหน้าอยู่อย่างนั้นช่างเลื่อนลอย แต่ในใจของเด็กคนนี้ คงกำลังคิดว่า ทำไมโลกนี้ช่างมีแต่คนหลอกลวงกัน
|
|
เรื่องใหม่ๆ (คะแนนไม่ถึง 3)
|
tag:
ประเภท: 
4 บทวิจารณ์
|
429 คนอ่าน
ล็อกอิน | สมัครสมาชิก