บทความ แท้จริงแล้ว คอมมิวนิสต์จีน มีความเป็นประชาธิปไตยมากกว่า ไทยซะอีก

คอมมิวนิสต์ทุนนิยม กับประชาธิปไตยไร้ราก [25 ต.ค. 50 - 17:22]

การประชุมใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนที่กรุงปักกิ่ง ซึ่งใช้เวลาประชุมนาน 5 วัน เพิ่งปิดฉากลงไปเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ที่ประชุมได้ลงมติเรื่องสำคัญ 2 เรื่อง คือ

หนึ่ง-เห็นชอบให้ ประธานาธิบดีหู จิ่น เทา ผู้นำคนปัจจุบัน เป็น ผู้นำพรรคและผู้นำกองทัพปลดแอกประชาชนจีนต่ออีกสมัย เป็นระยะเวลา 5 ปี

สอง-เห็นชอบให้แต่งตั้ง “ผู้นำรุ่นใหม่” 4 คน เข้าเป็นสมาชิกโพลิตบูโร ซึ่งมีอยู่แค่ 9 คน และมีอำนาจสูงสุดในการบริหารพรรคคอมมิวนิสต์จีนและประเทศจีน 2 ใน 4 ผู้นำรุ่นใหม่มี นายซิ จิน ผิงวัย 54 ปี ประธานพรรคคอมมิวนิสต์สาขาเซี่ยงไฮ้ และ นายลี เค้อ เซียง วัย 52 ปี ประธานพรรคคอมมิวนิสต์สาขาเหลียวหนิง รวมอยู่ด้วย

ปกติผู้นำจีนส่วนใหญ่มักจะขึ้นมาจากตำแหน่งประธานพรรคคอมมิวนิสต์ สาขาเซี่ยงไฮ้ ก็เพิ่งจะมีนายหู จิ่น เทา นี่แหละที่มาจากสาขาเหลียวหนิง

สิ่งสำคัญที่ทำให้ประเทศจีนมีการพัฒนา และมีเศรษฐกิจเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่มังกรร่างเล็ก เติ้ง เสี่ยว ผิง ประกาศใช้ “นโยบาย 4 ทันสมัย” นำประเทศจีนก้าวพ้นจาก “ระบอบคอมมิวนิสต์ยากจน” ไปสู่ “ระบอบคอมมิวนิสต์ทุนนิยม” ยึดถือ “ความสามารถของบุคคล” เป็นหลัก ภายใต้ปรัชญาแมวดำหรือแมวขาวไม่สำคัญ ขอให้จับหนูเป็นก็ใช้ได้ ก็คือ “การสร้างผู้นำอย่างต่อเนื่อง” มาจนถึงปัจจุบัน

อย่าง 2 ผู้นำรุ่นใหม่ในโพลิตบูโรจากเซี่ยงไฮ้และเหลียวหนิง จะต้องใช้ เวลาอีกอย่างน้อยถึง 5 ปี เพื่อฝึกปรือและสร้างผลงานแข่งขันกันเองให้เข้าตาคณะกรรมการ ก่อนที่จะได้รับความไว้วางใจให้ก้าวขึ้นเป็นผู้นำจีนรุ่นใหม่ต่อไปในอีก 5 ปีข้างหน้า

เห็นวิธีการสรรหา “ผู้นำพรรค” และ “ผู้นำประเทศ” ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนแล้ว ก็ต้องยอมรับว่า นี่คือรูปแบบพรรคการเมืองที่ดีและถูกต้อง เพียงแต่จีนมีพรรคการเมืองเพียงพรรคเดียวเท่านั้น

แต่ในทางสังคม ประชาชนจีนก็มีเสรีภาพ มีประชาธิปไตย ไม่ต่างไปจากประชาชนไทย ผมอยากเรียกประชาธิปไตยแบบจีนว่า “ประชาธิปไตยแบบพรรคเดี่ยว” เพราะในพรรคคอมมิวนิสต์จีนเองก็มีการเลือกตั้ง มีการแข่งขัน กันเองในพรรค เพื่อกลั่นกรองผู้นำที่เก่งกาจขึ้นมาในแต่ละยุคสมัย รูปแบบการแข่งขันภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีน ก็เป็นประชาธิปไตยมากกว่าพรรคการเมืองไทยที่มีอยู่ด้วยซ้ำ

พรรคการเมืองไทยเป็นพรรคการเมืองที่ “มีเจ้าของ” ผูกขาดใครจ่ายเงินตั้งพรรค จ่ายเงินเลี้ยงพรรค เลี้ยง ส.ส.ในพรรค ก็เป็นเจ้าของพรรค

จะตั้งใครปลดใครก็ทำได้ตามอำเภอใจ ไม่มีการแข่งขันกันเองในพรรคเพื่อคัดเลือกคนดีคนเก่งขึ้นมาเป็นผู้นำพรรครุ่นใหม่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเจ้าของพรรค ใครทำเด่นขึ้นมา ก็จะถูกหาว่าวัดร้อยเท้า และถูกปลดจากตำแหน่ง

ยิ่งพรรคการเมืองใหม่ๆ ที่ตั้งขึ้นมาเป็นดอกเห็ดภายใต้ “รัฐธรรมนูญฉบับหน้าแหลม ฟันดำ” เพื่อทำลายการเมืองไทยให้อ่อนแอ บางพรรค วิ่งหาเงินมาได้ รวมกลุ่มอดีต ส.ส.ได้ แต่หาหัวไม่ได้ ก็ต้องวิ่งหาหัวหน้าพรรค ที่พอจะมีชื่อเสียงมีคนรู้จักบ้าง มาเป็นหัวหน้าพรรคกันให้วุ่น บางพรรคถึงกับต้อง “จ้างหัวหน้าพรรค” ก็มี

ประชาธิปไตยของไทยวันนี้ จึงไม่ใช่ประชาธิปไตยที่แท้จริง เป็นเพียง “ประชาธิปไตยที่ไร้ราก” ที่พร้อมจะล้มลุกคลุกคลานตลอดเวลา เพราะลอกแต่รูปแบบเขามา แต่ไม่มีการปฏิบัติตามกฎกติกาประชาธิปไตยที่แท้จริง

ประชาธิปไตยแบบนี้ “อริสโตเติล” เรียกว่า Democracy คือ ประชาธิปไตยที่อำนาจอยู่ในมือของคนส่วนใหญ่ที่ยากจนและไม่ค่อยมีสิทธิมีเสียง เลือกผู้แทนแล้วก็แล้วกันไป นักการเมืองก็หาเสียง ด้วยการเสนอผลประโยชน์ตอบแทนประชาชนในรูปแบบต่างๆ ที่เรียกกันว่าประชานิยม เพื่อแลกกับคะแนน

ประชาธิปไตยแบบนี้ สุดท้ายก็มีแต่ความหายนะ.


“ลม เปลี่ยนทิศ”

ที่มาจาก http://forum.serithai.net/index.php?topic=18080.0