บทความ มหากาพย์ "กระบี่ฟุตเหล็ก"

 มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตผมครับ อาจจะเป็นการเล่า(ระบาย)ส่วนตัวสักหน่อย แต่ก็แฝงข้อคิด ปรัชญา และกระบวนท่าไว้ด้วยนะครับ

ตั้งแต่เปิดเทอมผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นหัวหน้าห้องที่ผมเรียนอยู่ เราสนิทกันมากและเป็นเพื่อนที่ดีกันอย่างรวดเร็ว เป็นเพื่อนกันในแบบที่แฟนบางคู่ยังอายเลย(อิอิ) แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ ผมได้เจออุปสรรคมากมาย และก็ฝ่าฟันมันไปได้ด้วยพลังใจจากคนรอบข้าง และ1 ในอุปสรรคที่ผมได้เจอนั่นก็คือ

วันพุธเป็นวันที่โรงเรียนผมมีคาบกิจกรรมชมรม ซึ่งเป็นคาบสุดท้ายในการเรียน นักเรียนจะสามารถสมัครชมรมหรือไม่ก็ได้ ทั้งนี้ทั้งนั้นล้วนไม่มีผลต่อคะแนน ผมจึงไม่สมัครชมรมเลยสามารถกลับบ้านก่อนนักเรียนคนที่สมัครได้ หลังเลิกเรียนคาบพลศึกษา ใหม่ ผู้หญิงคนที่ผมเล่าไปนั่นแหละ เธอสมัครชมรมเทนนิสเลยไปเข้าชมรมทันทีหลังเลิกเรียน หน้าที่ผมคือไปที่ห้องเรียนเปลี่ยนจากชุดพลศึกษาเป็นชุดนักเรียน และหอบหิ้วสัมภาระของเธอ(รวมของผม)ไปไว้ที่ชมรม(เทนนิส) จากนั้น โจ้ เพื่อนตายผมเลยล่ะหมอนี่ แต่นิสัยมันไม่เหมือนผมสักนิด มันท่าทางแก่เรียน ปิศาจเด็กเรียนเลยล่ะ ใส่แว่นหนาๆ ชอบถูกคนแกล้ง ก็โทรเข้ามือถือผมบอกว่า "มาที่ห้องพักครูเป็นเพื่อนหน่อย ครูสั่งให้เอาของไปไว้ที่โต๊ะในโรงยิม ที่เรียนชมรมเทควันโด" ผมก็ไปกับมัน พอถึงโรงยิมผมเห็นว่าของที่ถือมามันไม่เยอะเท่าไรเลยเอาไปไว้ในห้องคนเดียว และบอกให้โจ้รออยู่ที่ห้องโถงบริเวณที่พวกชมรมมันฝึกกันอยู่ พวกชมรมนี้ส่วนใหญ่มันมักจะเก๋าคนอื่นไปเรื่อย บ้างก็เอาวิชาไว้อวดสาว ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโจ้ตอนที่ผมเอาของไปไว้ที่โต๊ะ

แต่พอออกมาผมเห็ฯอ้ายเทควันโดคนหนึ่งมันเอาTEENเขี่ยๆโจ้ที่นอนกองอยู่กับพื้น ด้วยความที่ผมเคยเป็นนักเรียนประจำจึงให้ความสำคัญกับบุคคลที่เรียกว่าเพื่อนมาก เลยคว้าฟุตเหล็กความยาว 30 ซม. พุ่งไปที่ห้องโถงทันที และกระโดดจามฟุตเหล็กอ้ายเทควันโดนั่นจนหัวมันแตก พวกเทควันโดคนอื่นมันก็ค่อยๆเข้าใกล้ผม หวังเพื่อจะรุมกินโต๊ะ(มั้ง) ผมเลยเอาฟุตเหล็กฟาดไปที่อ้ายคนเดิมและพวกหมาหมู่ที่กรูมาใกล้ๆ ผมเอี้ยวตัวหลบและฟาดฟุตเหล็กไปที่แขนมัน บัดนั้นบาทามันพุ่งเข้าเต็มท้องน้อยผม ผมจุกลงไปกองกับพื้น โดยสันดารเมื่อคนล้มพวกนี้มันมักกระทืบ ผมเลยกลิ้งหลบและเอาฟุตเหล็กฟาดไปที่ตาตุ่มพวกมันโดยหวังผลให้มากที่สุด และยันตัวลุกขึ้นและปาฟุตเหล็กไปที่กะบาลพวกมันคนหนึ่ง มันใช้แล้วฟุตเหล็กหมัดลุ่นๆนี่แหละสะใจ ผมจึงตะโกนว่า "ถ้าเจ๋งพอ ตัว-ตัว ดิวะ"

ทันใดนั้นพวกมันคนหนึ่งก็เดินมาหาผมแล้วพูดว่า "กรูเอง" จากนั้นผมก็ไม่รอโดดบรรเลงเพลงเตะใส่มัน แต่ดูท่าไม่เป็นผล มันก็สวนผมกลับมาผมนั้นถนัดในการหลบมากกว่ากันจึงหลบไปมาและก้าวซ้ายนำหวังเตะมันด้วยก้าวขวาต่อไป แต่ผมคงดูเบามันไป มันยกแขนมากันลูกเตะผมและถีบผมกลับจนกลิ้งไป  ผมลุกขึ้นมาอีกครั้งและวิ่งต่อยสลับเตะใส่มันแต่มันก็บล็อคไว้อย่างสวย ผมเริ่มเดือดดาลจึงง้างเท้าขวาเตะ มันก็บล็อคอีกตามเคย ติดกับผมล่ะ คนอย่างผมมักไม่เล่นมุขเดิมซ้ำ เลยงอเข่าซ้ายที่เป็นฐานกระพุ่งกระแทกเข้าท้องมันอย่างจัง จนมันมันล้มไปนอนกุมท้องกับพื้น ผมโชว์นิ้วกลางให้มันและพูดว่า "ไอ้ควาย" มันทำท่าจะลุกขึ้นมาอีก ก็อย่างว่าแหละวัยรุ่นมันใจร้อน พอมันลุกขึ้นมาแบบไม่มั่นคงผมก็วิ่งเข้าใส่มันเตรียมปล่อยไม้ตาย คือ หมัดขวาตรง ทันใดนั้นก็มีเสียงเสียงหนึ่งที่ทำให้สถานการณ์พลิกผัน "หยุดนะ" เสียงของใหม่นั่นเอง

เป็นจังหวะที่ผมเปิดช่องว่างมันเลยถีบผมจนล้มแล้วก็รุมกินโต๊ะแหละ แต่ผมเป็นคิดที่มีสติอยู่ทุกเวลาไม่มว่าจะคับขัน เลยใช้สุดยอดการ์ดที่ครูสอนมวยไทย(ที่โรงเรียนประจำ)เคยสอน นั่นก็คือ เก็บคองอเข่าเท้าชิดตั้งการ์ดมิดชิดก็ปลอดภัยแล้ว ผมการ์ดได้สักพักพอเห็นจังหวะก็ใช้มือขวาถึงขาพวกมันคนนึงจนล้มหัวฟาดพื้น ผมเคยเป็นนักรักบี้ ดังนั้น การที่ผมมีแรงขนาดนี้จึงไม่แปลกเลย ทันใดนั้นใหม่ก็เข้ามาผลักพวกเทควันโดที่ยำผมอยู่ออก พวกมันก็มีศักดิ์ศรีไม่ทำอะไรผู้หญิง สักพักพวกมันก็สลายตัวใหม่ก็พยุงผมขึ้นแต่ไม่จำเป็น ผมยันกายตัวเองลุกขึ้นและเดินไปหาโจ้แล้วพูดว่า "โทรเรียกใหม่มาทำไม" โจ้ก็เงียบ จากนั้นเรา 3 คนก็คุยกันสักพักแล้วใหม่ก็พูดว่า

"คราวหลังอย่าทำอย่างนี้นะ สัญญากับเรานะ" ผมล่ะซึ้งจริงที่เป็นห่วงเนี่ย