บทความ ความแตกต่างที่ลงตัว

คำสั่ง

Share เว็บฝรั่ง
<a href="http://seedang.com/stories/26575">บทความ ความแตกต่างที่ลงตัว</a> <br /> www.arunsawat.com <br /> <a href="http://seedang.com/stories/26575"><img src='http://seedang.com/images/image_na.gif' border='0' /></a> <br />

Share เว็บไทย
Exteen

บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
ผมบอกว่าความรักก็เหมือนกับเส้นด้ายบาง ๆ
>หากขาดไปแล้ว..ผูกอย่างไรก็มีปม
>
>เธอบอกว่าความรักเหนียวแน่นคงทนกว่านั้น
>มันเปรียบเสมือนผืนผ้ามากกว่าแม้เส้นด้ายจะขาดไปสักเส้น ผ้าก็ยังเป็นผ้าได้อยู่
>
>ผมไม่พกมือถือ ด้วยเหตุผลว่า...
>พระนเรศวรทรงกู้เอกราชได้โดยไม่ต้องใช้เครือข่าย GSM
>
>เธอพกมือถือ 2 เครื่อง ด้วยเหตุผลว่า...
>ที่ไทยเสียเอกราชไปเพราะไม่มีเครือข่าย GSMใช้
>
>ผมใส่กางเกงตัวละ 129 บาท ด้วยเหตุผลว่า...
>จะยี่ห้ออะไรก็ปิดไอ้นั่นได้มิดเหมือนกัน
>
>เธอใส่กระโปรงราคาตัวละหลายพันบาท ด้วยเหตุผลว่า...
>มันปลอดภัย..ถ้าเกิดไฟไหม้ กระโปรงที่เธอใส่เนื้อผ้าจะไม่ละลายติดเนื้อผิวของเธอ
>
>ผมไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครกอะไรจะมากกว่ากัน...
>แต่ผมว่าขนมครก อร่อย และถูกกว่าเป็นไหนๆ
>
>เธอไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครกอะไรจะมากกว่ากัน...
>แต่เธอชอบกินพิซซ่า ด้วยเหตุผลที่ว่าขนมครกบางร้านเท่านั้นที่อร่อย...
>แต่พิซซ่าฮัท...ทุกร้านมีมาตรฐานเดียวกัน
>
>ผมใช้ปากกาด้ามละ 5 บาท ด้วยเหตุผลที่ว่า...
>ยังไงมันก็เขียนได้และมันมักจะหายไปทุกครั้งก่อนที่ไส้จะหมด
>
>เธอใช้ปากกา ยี่ห้อcross ด้วยเหตุผลที่ว่า...
>ยังไงมันก็เขียนติดกระดาษไม่ต้องสะบัดก่อนใช้และไม่เลอะเทอะกระเป๋าเสื้อของเธอ
>
> ผมชอบทำงานอิสระ ทำตามจินตนาการของตัวเอง
>ไม่ต้องให้ใครบังคับ ไม่ต้องผูกมัดกับระบบ
>
>บัตรตอกทำงานของเธอไม่เคยขึ้นตัวแดง...เธอกลับค่ำทุกวัน
>เพราะงานทำให้เธอมีระบบระเบียบ และเห็นคุณค่าของชีวิต
>
>ผมรักตัวของผมเองมากกว่าใคร ๆ ด้วยเหตุผลว่า...
>ไม่ว่าเราจะทำดีเพื่อใคร ๆมากมายขนาดไหนความสุขทางใจที่เราได้ ก็ได้กับตัวเอง
>
>เธอรักครอบครัวของเธอมากกว่าสิ่งใด ๆด้วยเหตุผลว่า...
>ถ้าไม่มีพวกเขาก็คงไม่มีเธอเกิดมาให้ป่าวประกาศว่าฉันรักตัวฉันเอง
>
>คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่ผมว่า...
>หาดทรายจะแปรเปลี่ยนไปทุกครั้งตามคลื่นที่กระทบฝั่ง
>แต่แม้จะเปลี่ยนอย่างไร..ทรายก็ยังเป็นทรายและคลื่นก็ยังเป็นคลื่นไม่เปลี่ยน
>
>คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่เธอว่า...
>ไม่ว่าน้ำทะเลจะขึ้นจะลงอย่างไร คลื่นก็ยังขยันซัดกระทบฝั่ง
>ผมบอกว่าถ้าไม่มี "ความว่าง" แล้ว "ความมี"ก็ไร้ความหมาย
>เพราะความมีต้องวางลงบนความว่าง
>
>เธอบอกว่าถ้าไม่มี "ความมี" แล้ว "ความว่าง"จะมีประโยชน์อะไร
>มันคงไร้ความหมายเพราะมี”ความมี” “ความว่าง”จึงก่อเกิดการเปรียบเทียบ
>
>คนอื่นบอกว่า
>ผู้หญิงรักผู้ชายจาก 0-100 แต่ผู้ชายรักผู้หญิงจาก 100-0
>
>ผมแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายแค่ 0-1
>เหมือนไบนารี่ ทำดีมากมายขนาดไหนก็เป็นเพียงแค่ 1หากผิดพลั้งไปจะเหลือเพียง 0
>
>เธอแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายไม่ใช่ 0-1 และไม่ใช่ 0-100 แต่เป็นจาก 100-200
>หญิงรักชายได้ 100 และจะมากขึ้นเรื่อย ๆตามที่เธอปรารถนา
>
>ผมมองคนที่ความคิด...
>เธอแย้งว่าความคิดไม่ใช่นิสัย
>
>ผมเหมือนกับแก้วใส ๆ...
>จะเห็นคุณค่าตัวเองก็ต่อเมื่อมีเธอเป็นน้ำมาเติมเต็ม
>
>เธอเหมือนกับน้ำใส ๆ...
>เธอจะอยู่ได้อย่างไรหากไม่มีภาชนะมารองรับ
>
>ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน...ที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกัน
>
>ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนานถึงแม้จะไม่มีวันบรรจบกัน...
>...แต่เราก็จะตีคู่ไปด้วยกันเสมอ
>
>เพราะเธอชอบกินไข่แดง... แต่ผมชอบกินไข่ขาว
>เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ในไข่ใบสีน้ำเงินแห่งนี้ ความรัก กับ ความผูกพัน
>
>เนื้อความ ความรัก..กับ ความผูกพัน..หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา
>แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่
>รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ.... รัก
>รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน
>รู้สึกว่า .. หิว ... แต่อยากรอ คือ .. รัก
>รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ ..ผูกพัน
>รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ ..... รัก
>รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน
>รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ...รัก
>รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ ..ผูกพัน
>รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ ... รัก
>รู้สึกว่า.. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ... ผูกพัน
>
>ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก
>ขอบคุณเหลือเกิน.. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน
>
>เคยไหมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า ....เคยผูกพันเหมือนเคยรักกัน แล้วพลัดพรากต้องมาตามหากันเป็นแรมปี
>ถ้าเคยรู้สึกอย่างนี้...ยามที่มองแววตาใครคนนั้น แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆเพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต
>
>ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่า รักและผูกพัน
>ความรู้สึกที่ .. มิอาจพรากจากกัน ได้อีก..แม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที