บทความ พร่ำเพ้อเรื่องเพื่อนและมิตรภาพ

คำสั่ง

Share เว็บฝรั่ง
<a href="http://seedang.com/stories/26502">บทความ พร่ำเพ้อเรื่องเพื่อนและมิตรภาพ</a> <br /> ฉันขอโทษ หากมิได้เป็นนางเอกผู้น่าสงสารเพราะสำหรับฉันแล้ว น้ำตามิใช่การแสดงออกที่เป็นสาธารณะ อัศสุชล <br /> <a href="http://seedang.com/stories/26502"><img src='http://seedang.com/images/image_na.gif' border='0' /></a> <br />

Share เว็บไทย
Exteen

บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
เช้าวันหนึ่ง ลืมตาขึ้นมาพร้อมสมองที่หนักอึ้ง
ความเศร้า ถั่งโถมมาตั้งแต่เมื่อคืน
ร่องรอยของคราบน้ำตายังคงมีให้ได้เห็น…

ความเหนื่อยล้ายังอยู่ในห้วงคิด
ศรัทธาในคำว่า “เพื่อน” จางหาย
มิตรภาพที่เคยมองเห็นเป็นสิ่งสวยงาม
บัดนี้กลับดูหม่นมืด



ทำไม ทำไม และ ทำไม
หลายสิบคำถามที่พร่ำถามตัวตน
เพราะอะไร เพราะอะไร และเพราะอะไร
ที่ทำให้ความเป็น”เพื่อน” ของ เธอ-ฉัน เปลี่ยนแปลง

หรือฉันผิด …. ที่ไร้คำพูดหวานหูมาเอื้อนเอ่ย
หรือฉันผิด …. ที่ไม่ได้เป็นนางเอกในนิยายที่เธอคาดหวัง
หรือฉันผิด …. ที่มีโลกส่วนตัวที่ยากที่เธอหรือใครจะเข้าถึง
หรือฉันผิด …. ที่คิดว่า สาระสำคัญของความเป็นเพื่อนอยู่ที่ ความจริงใจ

ฉันขอโทษ …. หากตัวตนของฉันอาจกระด้าง และ กร้านโลก
ฉันขอโทษ …. หากมิได้เป็นนางเอกผู้น่าสงสารเพราะสำหรับฉันแล้ว น้ำตามิใช่การแสดงออกที่เป็นสาธารณะ
ฉันขอโทษ …. หากการนิ่งเงียบของฉัน ทำให้เธอคิดว่าทั้งหมดมันคือการยอมรับในสิ่งที่บางคนกล่าวหา
และฉันขอโทษ …. หากความจริงใจของฉันทำให้เธอรำคาญหรือลำบากใจที่จะพูดคุย

คิดถึงเธอ …. คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น
นึกถึงเหตุผลของการกระทำ
และรวมนึกไปถึงวิถีของการเปลี่ยนแปลง

วันเปลี่ยน เวลาเปลี่ยน เธอเปลี่ยน ฉันเองก็คงต้องเปลี่ยน
ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียดหรือแค้นเคืองในสิ่งใด
เพียงแต่คิดว่ามันไม่น่าจะเกิดขึ้น
ฉันเชื่อมั่นเสมอว่าเธอเข้าใจและเชื่อใจในความเป็นฉัน
แต่ทุกอย่าง ณ เวลานี้ทำให้ฉันรู้ว่า ….
สิ่งที่ฉันเคยเชื่อมั่นเป็นเพียงแค่ความคาดหวังของฉันเท่านั้น

ณ วันนี้ ฉันยังมีโลกส่วนตัวของฉันเช่นเคยมี
ฉันยังเชื่อในความคิดและยังคงศรัทธาในความเป็นตัวเอง
มีเหตุผลในการกระทำของฉัน ….เหตุผลที่เธออาจไม่มีวันจะเข้าใจ
ฉันเคารพในเหตุผลและการตัดสินใจของตัวเองเช่นเคยมา
และเช่นกันฉันเองเคารพในเหตุผลและการตัดสินใจของเธอด้วย…

หากวันนี้ความเป็น “เพื่อน” และ “มิตรภาพ” ของฉัน
มันไม่ได้เหลือคุณค่าใดแล้วในสายตาของเธอ
ฉันก็จะไม่ร้องขอ มันกลับคืนมา …
ฉันเพียงต้องการบอกว่า
ยินดี …. ยินดีที่ครั้งหนึ่งเคยรู้จัก
ขอบใจ .… ขอบใจที่ครั้งหนึ่งทำให้รู้สึกอิ่มเอม กับ คำว่า “เพื่อน”
และ ลาก่อน “ มิตรภาพ “ ที่ครั้งหนึ่งฉันเคยคิดว่ามันมีอยู่จริง…