บทความ ทำไมอิสลามถึงเข้ากับใครไม่ได้

ปรัชญาทางศาสนาของอิสลามนั้น มุ่งไปที่ความเชื่ออย่างที่สุดว่า การทุ่มเทและศรัทธาให้กับที่สิ่งที่คิดว่าเป็นพระเจ้านั้น ถ้ายิ่งทุ่มเท ยิ่งศรัทธามากเท่าไร ตัวของคนๆนั้น ก็จะเป็นอิสลามที่เหนืออิสลามด้วยกัน รวมทั้งเหนือกว่าคนศาสนาอื่นด้วย

เนื่องจากการมีศรัทธาแบบนี้ เน้นการทุ่มเทและศรัทธาอย่างที่สุด เพราะฉะนั้น การที่มีอะไรมาแปดเปื้อน หรือ ขัดขวาง หรือ อะไรที่ไม่ใช่อิสลาม จึงกลายเป็นสิ่งที่ขัดกับแนวความคิดหลักของศาสนานี้ การทำลายสิ่งบูชาของศาสนาอื่น(ทั้งที่เค้ามาตั้งไว้ก่อน อิสลามมาทีหลัง)ก็เพราะเหตุนี้

แนวความคิดที่บูชาพระเจ้าและต้องบูชาพระเจ้าองค์เดียวนี้ เป็นแนวความคิดที่ก่อให้เกิดการมองแต่ตัวเองเป็นใหญ่และปฎิเสธศาสนาอื่น เป็นต้นตอของปัญหาทั้งมวล เพราะว่าโลกนี้ไม่ได้มีแต่อิสลาม แต่มีหลายชนชาติ หลายศาสนา และทุกคนบนโลกต้องอยู่ร่วมกัน อิสลามไม่ใช่เจ้าของโลกใบนี้ จึงจำเป็นที่อิสลามจะต้องศึกษาการอยู่ร่วมกับผู้อื่น แต่กฎศาสนาอิสลามกำหนดให้คนอิสลามปิดตาตัวเองไม่ให้ฟังเหตุผลจากคนศาสนาอื่น แบบเบ็ดเสร็จในตัว ห้ามเปลี่ยนศาสนา ห้ามร่วมกิจของศาสนาอื่น สิ่งบูชาของศาสนาอื่นล้วนไร้สาระ

ไม่ว่าจะศาสนาใดก็ตาม จะต้องไม่มีข้อบัญญัติที่เป็นอันตรายต่อศาสนาอื่น แต่ศาสนาอิสลามทำให้เกิดความลุ่มหลง บูชาพระเจ้า เพราะฉะนั้น ถ้าผู้ใดมีศรัทธามาก ผู้นั้นก็ยิ่งอันตรายมากและคิดไปเองว่า เพื่อพระเจ้าแล้ว สามารถทำได้ทุกอย่าง ก่อให้เกิดการกระทำที่รุนแรง ไม่ว่าจะเป็นการแก้แค้น หรือแม้แต่การฆ่าคน แม้จะไม่กำหนดมาตรงๆว่าให้ฆ่าคนได้ แต่การอนุญาติให้ทำสงครามศาสนาได้นั้น ก็เหมือนไม่ห้ามในการฆ่าผู้อื่น พุทธไม่ใช่ศัตรูกับอิสลามแบบคริสต์ แต่คนพุทธก็ยังโดนคนอิสลามฆ่า 

คนศาสนาอื่นมองว่า การที่สามารถทำอะไรก็ได้ แม้แต่ฆ่าคน เพื่อบูชาพระเจ้า บูชาศาสนาของตัวเองนั้น เป็นเรื่องที่โหดร้ายและเห็นแก่ตัว เป็นความลุ่มหลงที่โง่เขลา แสนจะอันตรายต่อโลกเพราะศาสนาอื่นๆนั้น จะมีกฎที่เป็นสากลบริสุทธิ์เหมือนๆกันคือ จะมุ่งไปที่การอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างไม่แยกแยะชนชาติเชื้อชาติ ไม่เน้นตัวเอง แต่เน้นไปที่ ความดีงาม ความรัก การให้อภัย แต่อิสลามจะเน้นพระเจ้าตัวเอง และคนของอิสลามเองเท่านั้น

ถ้ามีศาสนาใหม่เกิดขึ้น ซึ่งมีหลักการเหมือนกับอิสลาม เกิดขึ้นอีกสัก100ศาสนา ก็ทายได้เลยว่าความวุ่นวายก็จะมากขึ้นอีกร้อยเท่า เพราะว่าทุกศาสนาที่เกิดใหม่ทั้ง100ศาสนานี้ ก็จะเน้นไปที่ตัวเอง เน้นพระเจ้าตัวเองเหมือนเดิม เพราะต่างฝ่ายต่างขีดเส้นแบ่งล้อมรอบคนของตัวเองขึ้น ไม่สามารถเข้ากันได้ ถึงจะก๊อปปี้เหมือนกันทุกอย่าง รวมทั้งคำสอน แต่ถ้าแค่ศาสดาเป็นคนละคนกันก็เชื่อได้เลยว่าอิสลาม จะถือว่าเป็นคนละพวกกัน ความวุ่นวายจะไม่จบสิ้น มาจากสาเหตุนี้ การยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ ตัวอย่างมีให้เห็น อิสลามทั้งสองนิกาย มันยังฆ่ากันมาตลอด แล้วคนศาสนาอื่นจะเป็นยังงัย

ที่ศาสนาอื่นอยู่ร่วมกันได้ก็เพราะไม่ยึดถือตัวเองเป็นหลัก แต่ยึดถือความดีงาม ความรัก การให้อภัย เป็นหลัก คนพุทธจะเข้าโบสถ์คริสต์ก็ได้ คนคริสต์จะมานั่งเล่นในวัดไทยก็ได้ เด็กอิสลามจะเข้ามาเตะบอลในวัดไทยก็ได้ เพราะขอแค่ เป็นสิ่งดี เป็นเรื่องดี ก็สามารถทำได้ ไม่ยึดถือว่าจะต้องเป็นเรื่องของศาสนาตัวเอง หรือต้องเป็นเรื่องของพวกตัวเองเท่านั้น ถึงจะทำได้

ถ้ามีคนหิวน้ำใกล้ตาย เดินจากทะเลทรายมาขอน้ำกินกับคุณ จำเป็นด้วยหรือที่คุณจะต้องถามคนๆนั้นว่า คุณนับถือศาสนาอะไร ถ้าผู้ให้น้ำเป็นพุทธ เค้าจะให้น้ำโดยไม่หวังผลตอบแทนไม่ว่าคุณจะนับถือศาสนาอะไร ถ้าผู้ให้น้ำเป็นคริสต์ เค้าจะให้น้ำคุณโดยแลกกับการที่คุณหันมานับถือคริสต์ ถ้าผู้ให้น้ำเป็นอิสลาม ไม่ว่ากรณีใดถ้าคุณไม่ใช่อิสลามเค้าจะไม่ให้น้ำคุณ

สรุป : ศาสนาที่บริสุทธิ์แท้จริงนั้น ควรจะบูชาความดี ไม่ใช่บูชาพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้านั้น มีได้หลายองค์ แล้วแต่ใครจะคิด แล้วแต่ใครจะตั้งขึ้นมา ซึ่งจะมีจริงหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ และถ้าพระเจ้าของคุณมีจริง คุณเรียกท่านออกมาได้เลย ผมจะเป็นคนแรกที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาของคุณ แต่ความดีนั้นมีสิ่งเดียว เป็นสากล และใช้ร่วมกับทุกคนได้หมด