บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
มีครอบครัวหนึ่ง
อาศัยอยู่ด้วยกัน 2 พ่อลูก
ผู้เป็นพ่อนั้น ต้องหาเลี้ยงลูกสาวตัวคนเดียว มาตั้งเเต่ลูกของเขายังเล็กๆ
เนื่องจากภรรยาของเขา เสียชีวิต จากการคลอดลูกของเขา
เขาทำงานเป็นพนักงานบริษัทธรรมดาๆ เเห่งหนึ่ง ที่ไม่ได้มีเงินเดือนมากนัก
เเต่ก็พอที่จะหาเลี้ยงครอบครัวได้
ลูกสาวของเขา เป็นเด็กน้อยที่น่ารัก อายุ 7 ขวบ มีนิสัยร่าเริง
ปกติ จะออกไปเล่นกับเพื่อน.....เพราะผู้เป็นพ่อไม่มีเวลาให้
วันหนึ่ง ขณะที่ผู้เป็นพ่อ กำลังจะส่งลูกสาวของตนกลับบ้าน
ลูกสาวของเขาก็ขอร้องให้เขาซื้อของอย่างหนึ่งให้
มันคือกล่องใบหนึ่ง....ที่มีสีสันต์สวยงาม
เขาก็ซื้อให้ เเต่ก็ไม่รู้ว่าลูกของเขาจะเอาไปทำอะไร
หลายวันต่อมา
เขากำลังเครียดอย่างหนัก เนื่องจากเขาไม่มีเงินพอที่จะผ่อนส่งค่ารถในงวดนี้ได้
ลูกสาวของเขาเห็นดังนั้น
จึงเดินตรงเข้าไปหาพ่อของเขา
เเล้วถามว่า "พ่อขา พ่อเป็นอะไรไม่สบายใจ? นี่ หนูมีของขวัญให้พ่อค่ะ"
เขาเหลือบไปมองลูกของเขาเเล้วนึกขึ้นได้....ใช่เเล้ว พรุ่งนี้เป็นวันเกิดเรานี่หน่า
ลูกสาวของเขาก็ยื่นกล่องใบหนึ่งให้เขา.............เขารับมันไว้..มันเป็นกล่องใบเดียวกับที่เขาเคยซื้อให้ลูกของเขาเมื่อหลายวันก่อน
บนกล่องเขียนด้วยตัวหนังสือจากดินสอสีว่า "สุขสันต์วันเกิดค่ะ คุณพ่อ"
เขารู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก จึงรีบเปิดกล่องนั่นดูว่า มีอะไรอยู่ในนั้นหรือไม่
เเต่......
มันไม่มีอะไรเลย.... มีเเต่ความว่างเปล่า
เขารู้สึกผิดหวังมาก จึงบอกลูกไปว่า.....ทำไมถึงเอาเงินพ่อไปทำอะไรไร้สาระเเบบนี้ พ่อกำลังกลุ้มอยู่นะ
ลูกสาวได้ยินดังนั้นก็ร้องให้....เเล้วพูดขึ้นว่า
"โถ่....พ่อจ๋า ในกล่องนั้นทำไมจะไม่มีอะไร........หนูจูบใส่กล่องนั้นทุกวันๆ.....จูบใส่กล่องนั้นจนเต็ม.."
"เวลาที่พ่อกำลังเสียใจ....จะได้นึกถึงหนูไงค่ะ"
เมื่อผู้เป็นพ่อได้ยินดังนั้น...เขาก็นึกได้เเละเขาคว้าลูกสาวของเขามากอดไว้.....กอดไว้เเน่น.....เเล้วบอกว่า
"พ่อขอบใจมาก....นี่เป็นของขวัญที่พ่อได้ครั้งเเรก ลูกทำให้พ่อรู้สึกดีขึ้นมากเลย พ่อขอบใจหนูนะ"
วันถัดมา
เขาหยิบยืมเงินเพื่อนที่ทำงานของเขา......เพื่อที่จะพาลูกเขาไปเที่ยว..ไปหาอะไรดีๆทาน
เพราะวันนี้เป้นวันเกิดของเขา
เขาจอดรถด้านตรงข้ามกับโรงเรียน เขาเห็นลูกของเขากำลังเล่นกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน...
เมื่อลูกสาวของเขาเห็นเขา...ก็ดีใจ เเล้วรีบวิ่งมาหาพ่อเขา......ด้วยความไร้เดียงสา
โดยที่ไม่รู้เลยว่า มีรถคันหนึ่ง...กำลังวิ่งด้วยความเร็ว
"โครม!!!!"
เสียงรถที่พุ่งชนเด็กน้อยดังไปทั่วบริเวณ
เขาไม่อยากจะเชื่อสายตา..........นั่นลูกของเขา....วันที่จะได้มีความสุขด้วยกัน....ทำไม?
ความคิดมากมายเกิดขึ้นในหัวของเขา....พร้อมกับ..."หัวใจ"ของผู้เป็นพ่อ...ที่เเตกสลาย
เขาวิ่งไปหาลูกของเขา
กอดลูกของเขาไว้เเน่น...ท่ามกลางผู้คนที่มุงดู.....เขาร้องให้ออกมา
น้ำตาของผู้เป็นพ่อ...ไหลลงมาอาบเเก้มของเด็กน้อย...ที่ไร้ชีวิต.....
เขาเสียใจที่ไม่เคยมีเวลาให้ลูกเขาเลย......เขาเสียใจที่ไม่สามารถทำหน้าที่พ่อได้อย่างเต็มที่....ได้อย่างสุดความสามารถ...
เวลาผ่านมาเนิ่นนาน
เขากลายเป็นคนที่เก็บตัว.......รถก็โดนยึด เนื่องจากไม่มีเงินผ่อนต่อ........เพื่อนฝูงก็ไม่ได้คบหา....
เขาไม่รู้ว่ามีชีวิตอยู่เพื่อใคร.....อยู่ไปทำไมกัน
เเต่เมื่อเขาหันไปมองที่ปลายเตียง....เตียงที่ลูกของเขาเคยนอน....เขาเห็น..
กล่องใบนั้น....ของขวัญอันเเรกเเละอันสุดท้ายที่เขาได้รับ...จากลูกของเขา...
ทุกครั้งที่เขารู้สึกเหงาเเละว้าเหว่...เขาจะเปิดกล่องใบนั้น
เเละเอาเเก้มของเขา...ไปเเนบที่กล่องใบนั้น....ช้าๆ.....
เพื่อที่จะได้รับ "จูบ" ที่ลูกของเขา..เคยจูบให้เขาจนเต็ม
เเม้จะรู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนาน...เเต่จูบที่ลูกของเขา เคยใส่เอาไว้....มันไม่มีทางที่จะหายไปตามกาลเวลา
เหมือนกับความรักของเขาที่มีต่อลูกของเขา
"โถ่....พ่อจ๋า ในกล่องนั้นทำไมจะไม่มีอะไร........หนูจูบใส่กล่องนั้นทุกวันๆ.....จูบใส่กล่องนั้นจนเต็ม.."
"เวลาที่พ่อกำลังเสียใจ....จะได้นึกถึงหนูไงค่ะ" ........
หากคนที่คุณรักยังอยู่....ก็จงรักเขาให้มากๆ เเละทำให้เขามีความสุข...อย่าทำให้เขาเสียใจ
ก่อนที่จะไม่มีโอกาส....ได้ทำให้เขามีความสุข....ตลอดกาล....
แบบว่าเคยอ่านแร้วนะ
ร้องไห้เลย
โหวตให้ๆ
ล็อกอิน | สมัครสมาชิก