บทความ The Lord of the Loli มหันตภัยแห่งแหวนโลลิ "ยำใหญ่โลลิ" ตอนที่ 2

[ The Lord of the Loli ] มหันตภัยแห่งแหวนโลลิ ตอนที่ 2 "เส้นทางสู่หมู่บ้าน Yaoi"

+++++++++++++The Lord Of The Loli+++++++++++++

มหันตภัยแห่งแหวนโลลิ ตอนที่ 2 "เส้นทางสู่หมู่บ้าน Yaoi"

      โฟรริดเดินทางมากับเด็กหอฯจนมาถึงไร่แห่งหนึ่ง "หยุดเถอะ ไม่งั้นมันจะเกินจากที่ข้าออกจากบ้าน"เด็กหอพูดขึ้นมา
"แล้วทีงานมีตจัดที่โน่นที่นี่แกยังไปซื้อโดจิน ซื้อโปสเตอร์ซะครบเลยนี่"โฟรริดพูดเหน็บแหนมจนเด็กหอฯสะอึก "อุ" - -"
ทั้งสองเดินไปคุยไปอยู่ดีๆ ก็มีคนสองคนออกมาจากพุ่มไม้ในไร่ ชนเด็กหอฯพอดี "นั่นมัน เมล่อน(Melon or Wallsky)กับทาสึเกะนี่"เด็กหอฯพูด
"แกมาทำอะไรที่นี่ฟะ หรือว่ามาขโมยกางเกงในลูกสาวเจ้าของไร่"
"ไม่ใช่เฟ้ย ตูมาขโมยซีดีโดจินต่างหาก อย่าเพิ่งพูดตอนนี้เลย หนีก่อนเถอะ"ทาสึเกะพูดพลางวิ่งหนีพลาง
คนปั๊มแผ่นก็วิ่งไล่มา ทั้ง4คนก็วิ่งหนีไปกันทั้งหมด แต่ก็พลัดตกหน้าผา แต่เคราะห์ดีที่หน้าผานั้นไม่สูงมาก
โฟรริดรู้สึกแปลกๆ และก็มองดูที่ถนน อยู่ๆก็มีแรงกดดันเข้ามาหาโฟรริด "นั่น!!!!! เราออกนอกทางรีบหนีเร็ว!!!!!!!!"
ทั้ง4ต่างก็ไปหลบที่ใต้รากไม้ ปรากฎเด็กสาวน่ารักๆคนนึงวิ่งมาอย่างเริงร่า "ปาเนี๊ยว ปาเนี๊ยว ปาเนี๊ยว" เธอคือปูจิโกะจัง 1 ใน 9 ภูติแหวนนั่นเอง
โฟรริดเห็นแล้วก็เกิดตันหาราคะ ควักแหวนมาจะสวมใส่ที่นิ้ว เด็กหอฯเห็นดังนั้นก็รีบตบไปที่ไหล่โฟรริดเพื่อเรียกสติ แล้วก็แย่งแหวนมาเพื่อจะใส่เอง
โฟรริดกับเด็กหอฯต่างแย่งกันสุดชีวิต เมล่อนก็ปาลูกบอลไป ปูจิโกะจังก็วิ่งไปเล่นลูกบอลนั่นอย่างน่ารักน่าเอ็นดูกระชากใจโลฯยิ่งนัก
ทาสึเกะกับเมล่อนก็ลากโฟรริดกับเด็กหอฯหนีไป "นั่นมันอะไรกันเนี่ย"เมล่อนถาม เด็กหอฯกับโฟรริดต่างก็เล่ารายละเอียดให้ทั้งสองฟัง
พอฟังจบทาสึเกะก็พูดขึ้นมา"นั่นคือภูติแหวนทั้ง 9 ที่เซาโนมันคัดเลือกมาเรอะ ทำไมมันคัดมาได้กระชากใจโลฯแบบนี้ฟะ Maidneko ซะด้วย" - -"
"นั่นดิ"เมล่อนถอนหายใจ "แบบนี้พวกโลฯอย่างแกทั้งสองก็ทำใจลำบากสิเนี่ย เพราะนอกจากอำนาจแหวนแล้วยังมีไฟราคะแห่งโลฯในใจอีก"
"อ๊ะ นั่น พี่โฟรริดขา~~~~" เสียงอายุจัง(Kanon)ดังมาไกลๆ โฟรริดกัดฟันวิ่งทั้งน้ำตา "ทำไมเซาโนมันคัดภูติแหวนมาน่ารักน่าเอ็นดูนักฟะ"
"พี่โฟรริด มาหาหนูดีกว่าค่า~~~~"เสียงเดจิโกะจังดังขึ้นมาอีกฝั่งพร้อมทั้งปูจิโกะจัง โฟรริด เด็กหอฯเอามือปิดหูเพราะรู้ว่าเสียงนั้นคือเสียง
มัจจุราชที่แสนน่ารักที่จะมาเอาชีวิตของตน แต่ทาสึเกะกับเมล่อนไม่ได้เป็นโลฯเลยวิ่งเฉยๆ ทั้ง4ต่างวิ่งมาถึงแม่น้ำและก็กระโดดลงเรือ
เดจิโกะจัง ปูจิโกะจัง อายุจังต่างก็วิ่งมาไม่ทัน นั่งร้องไห้ที่ริมแม่น้ำท่าร้องไห้ของทั้ง3นั้นน่ารักสุดๆ จนโฟรริดและเด็กหอฯจะกระโดดลงเรือ
และว่ายน้ำไปปลอบใจ แต่ทั้งคู่ก็ข่มใจไว้ได้ ทั้ง4คนต่างก็เดินทางมาถึงหมู่บ้าน Yaoi คนในหมู่บ้านนี้ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักราวเด็กผู้หญิง
จนโฟรริดและเด็กหอฯเคลิ้ม แต่เมล่อนและทาสึเกะก็ลากทั้งคู่มาที่โรงเตี๊ยมแพนซิ่งโลลี่ โฟรริดเดินไปที่เคาเตอร์ "ลุงครับ ไม่ทราบว่าลุงแกนมิลมาที่นี่
รึเปล่าครับ" ลุงเจ้าของร้านนึก "อ๋อ แกนมิลนั่นน่ะเรอะ ไม่ได้เจอมา6เดือนแล้ว" ทั้ง4ฟังแล้วก็ใจเสีย "ฉันว่าเขาต้องมาแน่" โฟรริดว่า แล้วต่างก็รอกันที่นี่
ที่มุมร้าน มีคนๆนึงใส่ผ้าคลุมดำ เอาฮู๊ดมาคลุมหน้าจึงเห็นแค่ปาก โฟรริดรู้สึกได้ว่าเขากำลังมองมาทางนี้"ลุงครับ คนๆนั้นเป็นใครครับ"
โฟรริดหันไปถามเจ้าของร้าน "คนๆนั้นน่ะเรอะ ไม่รู้ชื่อหรอกนะ แต่ใครๆก็เรียกเขาว่า'จอมเปิดโกดัง' อยู่ว่างๆชอบเปิดโกดังแจก'ของ'ประจำ"
"จอมเปิดโกดังเหรอ?"โฟรริดทวนคำและก็เอาแหวนมาคลึงเล่น อยู่ๆโฟรริดก็ล้มตึงลงไปเพราะขาเก้าอี้หัก แหวนตกลงมาที่นิ้วโฟรริด
โฟรริดก็หายตัวไปต่อหน้าทุกคน คนในร้านต่างก็ตกใจกันมาก ชายผ้าคลุมดำถึงกับตะลึง โฟรริดรู้สึกว่าเขาไม่เห็นอะไรเลยนอกจากเด็กผู้หญิง
ทั้ง 9 วิ่งเข้ามาหาเขา เขารีบถอดแหวนออก ชายชุดดำนั้นก็มาลากเขาไป "คุณจะทำอะไรน่ะ"โฟรริดถาม "ตูไม่ลากเอ็งไปทำYหรอกน่า การพรางตัวข้าพอทำได้
แต่หายตัวไปแบบหมดจดนี่สิที่เป็นปัญหา"เขาพูดวางโฟรริดลงที่พื้น "ข้าคืออาราแคพ(cab) ใครๆก็เรียกข้าว่า'จอมเปิดโกดัง'"
"ท่านเป็นเพื่อนแกนมิลเหรอ"โฟรริดถาม แต่อาราแคพยังไม่ทันตอบ ประตูห้องก็พัง เมล่อน เด็กหอฯ ทาสึเกะต่างก็จะมาช่วยโฟรริด อาราแคพชักดาบขึ้นมา
"เป็นเพื่อนที่รักกันดีนี่" อาราแคพพูดพลางยิ้มและเก็บดาบ อาราแคพค่อยๆเล่าเรื่องให้ทั้ง4คนฟัง"คิดว่าเราต้องรีบไป เมื่อกี๊ภูติแหวนคงรู้แล้วว่าเราอยู่ที่นี่"
อาราแคพว่า"ตอนนี้เราควรออกเดินทางทันที ไปที่ริเวลเดล" แล้วอาราแคพก็พาทั้ง4คนเข้าไปในป่า เพื่อไปริเวลเดลหมู่บ้านของเอลฟ์
ตัดมาทางแกนมิล
แกนมิลรีบควบม้าเพื่อไปหาหัวหน้าสภาพ่อมด พ่อมดขาวเคราแพะ ซาโรนิน(Rounin) ณ.หอคอยStarcraft ในดินแดนไอเซนกาม
ซาโรนินเดินออกมาต้อนรับแกนมิล ทั้งสองก็เดินไปคุยไป "อะไรนะ แหวนถูกค้นพบแล้วเหรอ"ซาโรนินถาม
"ใช่ มันอยู่ในมือของเหล่าฮอบบิท"แกนมิลตอบ
ซาโรนินหันมามองแกนมิล"เจ้าคงไม่คิดว่าพวกฮอบบิทจะรักษามันไว้ได้หรอกนะ เซาโนจะหามันเจอและยึดครองมัน"
"อะไรนะ"แกนมิลทำหน้าสงสัย "ข้ามองเห็นกองทัพอันยิ่งใหญ่ของเซาโนมันกำลังมาเอาแหวนคืน"ซาโรนินพูด
"เจ้ารู้ได้ยังไง รึว่าเจ้าใช้ศิลาส่องหล้า ของแบบนั้นมันอันตรายนะ"แกนมิลหันมาโวย
"จะกลัวอะไรเล่า"ซาโรนินพูดพลางเดินมาเปิดศิลาส่องหล้า แกนมิลรีบเดินมาเอาผ้าคลุมมันไว้อย่างเดิม แต่แกนมิลรู้สึกว่ามีดวงตาใส่แว่นมองอยู่
แกนมิลเริ่มสงสัยในตัวซาโรนิน "เซาโนมันฟื้นคืนพลังเกือบเท่าเดิมแล้ว ถึงเขาไม่มีร่างก็เถอะ เซาโนมีพลังมหาศาลอีกทั้งกองทัพผีร้ายที่ยิ่งใหญ่"
"เขาจะหาแหวนและสังหารผู้ถือมัน"ซาโรนินพูดพลางถอนหายใจ "โฟรริด"แกนมิลพูดพลางหยิบไม้เท้าเพื่อไปหาโฟรริด อยู่ๆประตูก็ปิดลงทุกบาน
"แกนมิล.........มีทางรอดทางเดียว เราต้องอยู่ฝ่ายเซาโน"ซาโรนินพูดทำหน้าเครียด
แกนมิลหันมาทางซาโรนิน "ซาโรนินเจ้าปัญญากลับบ้ากามฝักไฝ่โลฯได้ยังไง!!!!!!!!!!"
"ปึ๊ด"เสียงเส้นประสาทซาโรนินขาดผึง ซาโรนินให้นิ้วกลางแกนมิล t(- -*) และใช้พลังผลักแกนมิลไปติดประตู แกนมิลหลุดออกมาได้ก็ผลักซาโรนินปลิว
ไปบ้าง ซาโรนินดึงไม้เท้าแกนมิลออกมาและก็มัดแกนมิลแบบ SM "ซาโรนินอุตส่าห์ให้ไมตรีแก่เจ้า แต่เจ้ากลับเลือกที่จะเจ็บ(เจ็บจริงนะเนี่ย)"ซาโรนินพูดพลาง
เดินเข้ามาเอาแส้ฟาดแกนมิล "ซี๊ด~~~อ๊า~~~โอ๊ว~~~เย้~~~"เสียงร้องด้วยความเจ็บปวด(มั้ง)ของแกนมิลดังลั่นหอStarcraft ซาโรนินก็ใช้พลังพาแกนมิล
ขึ้นไปบนยอดหอ แกนมิลไร้หนทางหนี......................................
ซาโรนินเอามือไปวางที่ศิลาส่องหล้า"ตอนนี้ดินแดนไอเซนกามพร้อมที่จะคอยรับใช้ท่านเซาโนแล้วครับ "
"ดีมาก จงสร้างกองทัพที่เหมาะกับมอร์โลลิของข้า"เสียงเซาโนตอบรับ
"ตอนนี้ข้าคิดโครงการ'น้องสาวทั้ง12ระบบโชบิทส์'ระบบนี้มีจุดเด่นคือ'นิ่ม' 'คิดได้เอง'และ'มีความรู้สึก'ดังนั้นเมื่อHแล้วจะมีปฎิกิริยาเหมือนคนจริงๆหึ หึ "
"อุ" เซาโนฟังแล้วน้ำลายหก "ดีมาก ก่อนเอาไปตีเมืองฝ่ายตรงข้ามก็ส่งมาให้ข้า'ใช้งาน'ก่อนนะ"
"ได้เลยท่าน พอท่านเป็นจ้าวแห่งชีวิตแห่งเด็กผู้หญิงทั้งปวงแล้วแบ่งข้ามั่งนา"ซาโรนินพูดพลางปาดน้ำลาย
"ได๋เลย ข้าขอเวลาไปแอบดูคอมชาวบ้านแอบก๊อบโดจินมาก่อนนะ บาย......."เซาโนปาดน้ำลายแล้วก็หายไป

.............................................จบตอนที่ 2 ...................................................

Credit : http://board.dserver.org