บทความ The Lord of the Loli มหันตภัยแห่งแหวนโลลิ "ยำใหญ่โลลิ" ตอนที่ 1

[ The Lord of the Loli ] มหันตภัยแห่งแหวนโลลิ ตอนที่ 1 "เริ่มออกเดินทาง"

+++++++++++++The Lord Of The Loli+++++++++++++

มหันตภัยแห่งแหวนโลลิ ตอนที่ 1 "เริ่มออกเดินทาง"

     เมื่อครั้งอดีตกาล ได้มีการหลอมแหวนขึ้นมา19 วง โดย 3 วงมอบให้แก่พวกเอลฟ์ 7 วงแด่เหล่าคนแคระ 9 วงแด่เหล่ามนุษย์ แต่ในดินแดนมอร์โลลิ ได้มีจ้าวอสูรSauno(Nobita)ที่ได้แอบหลอมแหวนวงที่ 20 แหวนประมุขแห่งโลลิขึ้นด้วยเปลวไฟแห่งภูราคะ เพื่อหวังจะได้เป็นจ้าวแห่งเด็กผู้หญิงทุกชีวิต บนโลก แต่ได้เกิดสงครามโดยการร่วมมือระหว่างมนุษย์และเอลฟ์เพื่อต่อสู้จ้าวอสูรที่จะมา"งับ"ลูกสาวหรือน้องสาวของตน ... ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม แต่ในท่ามกลางสงครามได้มีร่าง ร่างนึงปรากฎขึ้น มันคือเซาโนจ้าวอสูรแห่งดินแดนมอร์โลลิ เซาโนฟาดฟันไปทางใด ทหารทางนั้น
ก็ปลิวด้วย"พลังราคะ"แห่งโลลิค่อน เจ้าชายอิซิโอท(Oat)ได้คว้าดาบของพระบิดาเข้าตัด...ของเซาโน ทหารของเซาโนก็สูญสิ้นไปหมด ผู้นำแห่งเอลฟ์ เอลไร(อิไร)ได้บอกให้อิซิโอทนำแหวนลงไปในภูราคะ แต่......ใจมนุษย์นั้นยากที่จะหยั่งถึง อิซิโอทเก็บแหวนวงนั้นไว้เองเพื่อจะเป็นเป็นจ้าวแห่งชีวิตของ เด็กผู้หญิงทุกคนบนโลกเจ้าชายอิซิโอทจึงเก็บแหวนไว้กับตัวเอง แต่ทว่า...ในระหว่างการเดินทางเจ้าชายอิซิโอทได้ถูกลอบสังหารโดยพวกออร์ค แหวนได้ผละออกจากอิซิโอทไปหากอลริว(Ryusei) "โอ้ ของๆข้า มันคือของรักของข้า"กอลริวเพ้อ กอลริวได้เก็บมันไว้นานถึง 500 ปี แหวนนั้นมีความคิดเป็นของตัวเอง มันจึงผละออกจากกอลริว แต่กลับไปอยู่กับผู้ที่มันไม่พึงประสงค์ที่สุดนั่นคือพวก ฮอบบิทโกโต้ "แหวนเส็งเคร็งนี่มันคืออะไรฟะ"- -* โกโต้พูดพลางเขวี้ยงแหวนลงพื้น แต่พอโกโต้ดูดีๆ "มันเป็นทองคำนี่หว่า" แล้วโกโต้ก็เก็บแหวนไป
เพราะความงก

ดินแดนไชร์ 60ปีต่อมา
โฟรริดหลานของโกโต้ได้นั่งอ่านโดจินLที่โคนต้นไม้ พอโฟรริดได้ยินเสียงเกวียนก็วิ่งออกไป ซักพักก็มีเกวียน1ลำค่อยๆวิ่งเข้ามา "ท่านมาสาย"โฟรริดร้องทัก ชายที่นั่งอยู่บนเกวียนนั่นหันมามองโฟรริด "พ่อมดไม่เคยมาสาย แต่เมื่อคืนข้าสูบของเพลินไปหน่อยน่ะ" โฟรริดกระโดดเข้าหาชายคนนั้น"เอามาแบ่งกันมั่งสิ ท่านแกนมิล(Mill)" แกนมิลก็ให้แผ่นซีดีมา1แผ่น "นี่โฟรริดหลานรัก เต็มแผ่นเลยลุงเผามาให้เรียบร้อย" ทั้งคู่ก็ขับเกวียนไปเรื่อยๆ "ตอนนี้มีแหล่งกี่แหล่งแล้วเหรอท่านลุงแกนมิล"โฟรริดถาม "อย่าหมกมุ่นไปนัก มันจะไม่ดีรู้ไหม"แกนมิลหันมาพูด"แล้วงานวันเกิดเจ้าตัวแสบเป็นยังไงมั่งล่ะ" "อ๋อ งานวันเกิดของลุงโกโต้น่ะเหรอ เชิญแขกตั้งครึ่งเมือง"โฟรริดตอบ "เก็บโต๊ะละ 2000 หน้าเลือดชะมัด"- -" "ขนาดนั้นเชียว" แกนมิลทำหน้างงๆ ระหว่างทางโฟรริดก็กระโดดลงจากเกวียน "ดีใจที่ท่านมานะ ข้าจะไปเปิดซีดีดูโดจินท่านก่อน" "ข้าเองก็ดีใจ" แกนมิลพูดเบาๆพลางขับเกวียนไปเรื่อยๆจนถึงบ้านโกโต้ แกนมิลเคาะประตูด้วยไม้เท้า "ใครฟะ เคาะประตูซะดังโครตรำคาญเลย"เสียงดังมาจากข้างใน "แล้วถ้าเป็นเพื่อนเก่าแก่ล่ะ"แกนมิลยิ้มแล้วตะโกนถาม ประตูบ้านก็เปิดออก "โอ้ แกนมิลเพื่อนรัก"โกโต้เชิญแกนมิลเข้าบ้าน "ได้ข่าวว่าเล่นเก็บโต๊ะละ 2000 เลยเรอะ ทำไมหน้าเลือดจังฟะ"แกนมิลถาม "ช่วยไม่ได้นี่หว่า เมื่อคืนเสียบอลเป็นพัน วันนี้ตูจะเรียกทุนคืนไว้อาทิตย์หน้าเล่นต่อ"โกโต้ตอบ "โห พี่ท่านหากำไรจากงานวันเกิดตัวเองเนี่ยนะ"แกนมิลทำหน้างงๆ "เออเด่ะ อาหารเอาแค่ 2-3 อย่างพอ นอกนั้นน้ำเปล่า ตูได้มีทุนไว้เล่นเยอะๆ"โกโต้ตอบพลางรินชาให้ "ข้าแก่แล้วแกนมิล"โกโต้พูดพลางเอามือล้วงกระเป๋า "แถมช่วงนี้เสียบ่อยอีกต่างหาก ข้าอยากจะออกเดินทางหนีหนี้ซะที" ทั้งคู่ก็คุยกันไปเรื่อยๆ เมื่อตกกลางคืนก็ได้มีการจัดฉลองกัน งานในคืนนั้นต่างคนต่างรื่นเริง แต่ละคนก็สรรเสิญในตัวโกโต้ "***เก็บโต๊ะละ 2000 กับข้าวมีแค่ข้าวไข่ดาวกับน้ำเปล่าเนี่ยนะสุดยอดจริงๆ" ว่าแล้วทุกคนก็เขวี้ยงขวด แก้วน้ำ จาน ฯลฯขึ้นมาหาโกโต้ จนโกโต้ใส่แหวนเพื่อหายตัวเพื่อหนีกลับมาบ้าน แน่นอนว่าแกนมิลได้เห็นทั้งหมด โกโต้ก็กลับเข้ามาที่บ้านเพื่อเตรียมออกเดินทาง(หนี) แต่แกนมิลรออยู่ในบ้านแล้ว "โกโต้แหวนวิเศษนั้นมีหลายวง และแต่ละวงไม่ควรนำมาเล่นนะ" โกโต้หันมามองแกนมิล "เอาน่า แค่ตูใช้หนีหนี้เอง ก่อนข้าออกเดินทางหนีหนี้เดี๋ยวตูจะทิ้งทรัพย์สมบัติให้กับโฟรริดให้หมด" "แล้วแหวนวงนั้นล่ะ"แกนมิลถาม "ทิ้ง~~~~"โกโต้พูดแบบตัดความรำคาญ "แต่...แหวนวงนี้ทำให้ข้าหนีหนี้ได้สบาย มันเป็นของๆข้า ของรักของข้า" "ของรักเหรอ" แกนมิลทวนคำ "แหวนนั่นท่านควรทิ้งไว้ให้โฟรริดนะ"
โกโต้หันมามองแกนมิล "เอาฟะ ทิ้งก็ทิ้ง" โกโต้ทิ้งแหวนลงพื้นแล้วก็วิ่งออกจากประตูบ้านไปเนื่องจากลูกหนี้ตามมาแล้ว พอเจ้าหนี้ต่างก็ไม่เห็นโกโต้ก็แยกย้ายกันไป แกนมิลก็นั่งอยู่หน้าเตาผิงคนเดียวพลางพูดว่า"ของรัก...ของรัก...ของรักของข้า" ระหว่างนั้นโฟรริดก็เดินเข้ามาในบ้านพลางหยิบแหวน "เขาไปแล้วเหรอ"โฟรริดถามแกนมิล "เขาไปแล้ว และทิ้งทรัพย์สมบัติทั้งหมดไว้ให้เจ้า"แกนมิลหันมาตอบโฟรริด โฟรริดก็เดินเข้าไปดูหีบสมบัติ "มีแต่ใบรับจำนำ ใบทวงหนี้ สัญญาเงินกู้นี่" "อุ" แกนมิลเหงื่อตกพลางคิดในใจ(มันเหลือแต่หนี้ไว้ให้หลานมันเนี่ยนะ) แกนมิลก็หันมาเอาแหวนมาจากโฟรริดแล้วก็ใส่ซองพลางกำชับว่า"อย่าให้มีใครรู้ว่าแหวนอยู่กับเจ้า ข้ามีเรื่องต้องทำ อีกไม่นานข้าจะมาใหม่" แกนมิลพูดแล้วก็ขี่ม้าจากไป เพื่อไปที่หอสมุด แล้วแกนมิลก็ค้นหาตามเอกสารเก่าๆที่มีการกล่าวถึงมหาสงครามเมื่อ3000ปีก่อน "แหวนแห่งโลลิปริศนาที่เพลิงเท่านั้นที่จะไขขานได้"แกนมิลอ่านแล้วก็รีบขี่ม้ากลับมาที่ไชร์ ระหว่างนั้นโฟรริดอยู่คนเดียวในบ้าน
กำลังกลุ้มใจกับหนี้ที่ลุงโกโต้เหลือไว้ แกนมิลก็โผล่พลวดออกมา"แหวนล่ะ อยู่ที่ไหน"แกนมิลถามอย่างเร่งรีบ โฟรริดก็หยิบซองนั้นให้แกนมิล แกนมิลก็โยนแหวนนั้นลงกองไฟราคะแห่งโดจินที่อยู่หน้าคอมของโฟรริด แล้วส่งให้โฟรริด "มีอักษรอะไรบ้างไหม"แกนมิลถาม โฟรริดค่อยๆดูที่แหวนอย่างพินิษพิเคราะห์"ไม่มี..........เดี๋ยว........มีอักษรผุดขึ้นมา ข้าอ่านไม่ออก" แกนมิลทำหน้าเครียด"มันคือภาษาโบราณของมอร์โลลิ น้อยคนที่จะอ่านออก แปลเป็นภาษาเราว่า"